Marcus Gayle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcus Gayle
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 września 1970
Hammersmith
Wzrost 191 cm
Pozycja obrońca, pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1989–1994 Brentford F.C. 156 (22)
1990 KuPS (wyp.) 22 (9)
1994–2001 Wimbledon F.C. 236 (37)
2001 Rangers F.C. 4 (0)
2001–2005 Watford F.C. 102 (5)
2005–2006 Brentford F.C. 30 (2)
2006–2007 Aldershot Town 24 (7)
2007–2008 AFC Wimbledon 25 (3)
W sumie: 599 (85)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1998–2002 Jamajka Jamajka 14 (3)

Marcus Gayle (ur. 27 września 1970 w Hammersmith) – piłkarz jamajski grający na pozycji pomocnika lub obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 191 cm wzrostu, ważył 87 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Gayle urodził się w jednej z dzielnic Londynu, Hammersmith, w rodzinie mającej korzenie jamajskie. Karierę piłkarską rozpoczął w zespole Brentford F.C. W 1989 roku zadebiutował w jego barwach w Division Three. Początkowo nie miał miejsca w składzie i w 1990 roku wypożoczono go do fińskiego Kuopion Palloseura. W sezonie 1990/1991 był już podstawowym zawodnikiem Brentfordu i do 1994 roku rozegrał dla niego 156 meczów i zdobył 22 gole.

W marcu 1994 roku Marcus przeszedł do Wimbledonu, grającego w Premiership. Kosztował 250 tysięcy funtów, a w koszulce nowego klubu po raz pierwszy wystąpił 26 marca przeciwko Leeds United (1:0). Jednak przez półtora roku był częściej rezerwowym niż grał w wyjściowej jedenastce. W sezonie 1996/1997 był jedną z głównych postaci swojego zespołu, który robił furorę na Wyspach dochodząc do półfinałów zarówno Pucharu Anglii, jak i Pucharu Ligi Angielskiej wygrywając po drodze z kilkoma faworytami. W kolejnych sezonach był jednym z najskuteczniejszych graczy drużyny, ale w sezonie 1999/2000 spadł do Division One i w niej grał jeszcze przez jeden sezon. W zespole Wimbledonu przez 8 sezonów rozegrał 263 spotkań, w których zaliczył 37 trafień.

9 marca 2001 Gayle trafił za 900 tysięcy funtów do szkockiego Rangers F.C. Został z nim wicemistrzem Szkocji, ale rozegrał zaledwie cztery spotkania i nie mieścił się w składzie zespołu. Latem sprzedano go za tą samą kwotę do Watfordu, do którego sprowadził go menedżeer Gianluca Vialli. Po raz pierwszy dla tego klubu wystąpił 11 sierpnia w meczu przeciwko Manchesterowi City (0:3). W 2003 roku dotarł z Watfordem do finału Puchar Anglii, a grał w nim jeszcze do marca 2005. Wtedy też wrócił do Brentford, a w 2006 został piłkarzem Aldershot Town grającego w Conference National. Karierę piłkarską kończył w 2008 roku jako zawodnik AFC Wimbledon (liga Isthmian League Premier Division).

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Jamajki Gayle zadebiutował w 1998 roku, kiedy zdecydował się reprezentować kraj swoich przodków. W tym samym roku został powołany przez selekcjonera René Simõesa do kadry na Mistrzostwa Świata we Francji. Tam zagrał jedynie w wygranym 2:1 z Japonią. Ostatni mecz w „Reggae Boyz” rozegrał w 2002 roku. Łącznie w kadrze Jamajki wystąpił 14 razy i zdobył 3 gole.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]