Marek Jóźwik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marek Jóźwik
Ilustracja
Marek Jóźwik w 2008 roku
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1947
Łódź
Wzrost 183 cm
Informacje klubowe
Klub MKS Śródmieście Łódź (1962-1965)
AZS Łódź (1966)
Gwardia Olsztyn(1967-1972)
Skra Warszawa (1973-1976).
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski seniorów
złoto Kraków 1969 bieg na 110 m przez płotki
złoto Warszawa 1970 bieg na 110 m przez płotki
złoto Warszawa 1971 bieg na 110 m przez płotki
brąz Zielona Góra 1968 bieg na 110 m przez płotki

Marek Jan Jóźwik (ur. 10 kwietnia 1947 w Łodzi) – polski lekkoatleta, specjalizujący się w biegach płotkarskich, który po zakończeniu kariery został dziennikarzem i działaczem sportowym.

Na przełomie lat 60. i 70. XX wieku był czołowym polskim płotkarzem, trzykrotnym mistrzem Polski. W 1972 roku startował na igrzyskach olimpijskich w Monachium. Po zakończeniu sportowej kariery został dziennikarzem sportowym (pisał m.in. w „Trybunie Ludu” oraz „Rzeczpospolitej”), pracował jako komentator w TVP Sport oraz był redaktorem naczelnym Magazynu Lekkoatletycznego[1]. Do 2018 roku pełnił funkcję prezesa Polskiego Związku Curlingu[2]. Obecnie pracuje w Halo.Radio. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu (1976).

W 2019 otrzymał medal Kalos Kagathos[3].

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Podczas mistrzostw Polski seniorów w 1966 roku zadebiutował w wąskim finale tej imprezy zajmując siódmą lokatę na nietypowym dystansie 200 metrów przez płotki[4]. Dwa lata później zdobył brąz krajowego czempionatu – już w swojej koronnej konkurencji, czyli biegu na 110 metrów przez płotki. Także w 1968 roku zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Polski w meczu międzypaństwowym (przeciwko Szwajcarii w Zurychu)[5]. Rok później wystąpił w mistrzostwach Europy, podczas których dotarł do półfinału. W kolejnym sezonie zdobył pierwszy z trzech tytułów mistrza Polski (kolejne złote medale zdobył w 1970 oraz 1971)[4]. Na kolejnym czempionacie Starego Kontynentu, który odbył się w 1971 roku w Helsinkach zajął w finale siódme miejsce. W olimpijskim sezonie 1972 uplasował się tuż za podium, na czwartej lokacie, halowych mistrzostw Europy. Reprezentował Polskę na igrzyskach olimpijskich w Monachium odpadając w półfinale biegu na 110 m przez płotki. Od 1968 do 1972 roku szesnaście razy bronił barw narodowych w meczach międzypaństwowych, a w 1970 wystąpił w pucharze Europy[5].

W latach 1970-1972 sześć razy poprawiał rekord Polski (od 13,9 do 13,5)[6].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Pozycja Wynik
1969 Mistrzostwa Europy Grecja Ateny bieg na 110 m przez płotki półfinał 14,4
1970 Półfinał pucharu Europy Finlandia Helsinki bieg na 110 m przez płotki 3. miejsce 14,3
1970 Finał pucharu Europy Szwecja Sztokholm bieg na 110 m przez płotki 7. miejsce 14,4
1971 Mistrzostwa Europy Finlandia Helsinki bieg na 110 m przez płotki 7. miejsce 14,54
1972 Halowe mistrzostwa Europy Francja Grenoble bieg na 50 m przez płotki 4. miejsce 6,63
1972 Igrzyska olimpijskie Monachium bieg na 110 m przez płotki półfinał 14,06

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja Rezultat Data Miejsce Źródła
Bieg na 60 m przez płotki 7,5 1972 [7]
Bieg na 110 m przez płotki 13,77 28 czerwca 1972 Polska Warszawa [7]

Kariera dziennikarska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery sportowej zajął się dziennikarstwem i publicystyką debiutując w 1976 roku na łamach nieistniejącego już tygodnika „Sportowiec[8]. Przez lata pisał dla „Trybuny Ludu”, a potem „Rzeczpospolitej”. Współpracował z Canal+ oraz TVN[9]. Przez wiele lat (do 2017 roku)[10] komentował zawody lekkoatletyczne na antenach Telewizji Polskiej[11]. Jest autorem dwóch książek: "Rowerem przez Europę" (1992) oraz "Cyrk Blagiera" (2004)[8]. Podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008) komentował dla TVP zawody lekkoatletyczne oraz kajakarstwo górskie[12]. Na igrzyskach olimpijskich w Vancouver (2010) komentował kombinację norweską oraz biegi narciarskie[13]. W 2018 roku był jednym z prowadzących "Studio Pjongczang 2018" na antenie Polsatu Sport[14].

Od grudnia 2020 na antenie Halo.Radia prowadzi magazyn sportowy, który nadawany jest w soboty między 13:00 a 15:00[15].

Curling[edytuj | edytuj kod]

Od 2003 roku Marek Józwik pełni funkcję prezesa Polskiego Związku Curlingu. W tym czasie PZC popadł w poważne problemy finansowe, których głównym powodem są liczne nadużycia do jakich doszło przy wydatkowaniu środków z dotacji z budżetu państwa na przygotowanie reprezentacji. Nadużycia zostały stwierdzone w wyniku kontroli Ministerstwa Sportu w roku 2010 oraz 2012[16][17] w wyniku których wstrzymano finansowanie PZC ze środków publicznych oraz Ministerstwo Sportu zażądało zwrotu ok. 160 tys. zł. Ze względu na brak przychodów z innych źródeł niż dotacje publiczne Związek nie jest w stanie spłacić zadłużenia. W sprawozdaniu finansowym za 2013 roku zobowiązania PZC wynosiły 245 tys. zł przy aktywach równych 27 tys. zł. Jednocześnie od 2010 roku kierowany przez Marka Józwika Zarząd PZC jest w konflikcie z większością środowiska curlingowego. Jednym z jego przejawów był bojkot MP w 2011 roku przez ok. 3/5 drużyn w proteście przeciwko wykluczeniu z PZC 11 klubów przeciwnych obecnym władzom PZC. W ich miejsce do Polskiego Związku Curlingu przyjęto m.in. KS „Karate Kyokushinkai-Kan"[18], klub ten został skreślony z listy członków PZC dopiero w 2014 roku decyzją Ministerstwa Sportu, kierowany przez Marka Józwika Zarząd przyjął w jego miejsce Warszawski Klub Karate.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Magazyn Lekkoatletyczny – Redakcja, magazyn.lekkoatletyczny.pl [dostęp 2010-10-14] (pol.).
  2. Zarząd i Komisje / Skład zarządu i komisji PZC, pzc.org.pl [dostęp 2010-10-14] (pol.).
  3. Medale Kalos Kagathos wręczone. olimpjski.pl, 2019-10-11. [dostęp 2019-10-25].
  4. a b Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
  5. a b Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Mecze Międzypaństwowe I Reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.
  6. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość – Sandomierz: 2007.
  7. a b Henryk Gąszczak, Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007, statystyka.histor.pzla.pl [dostęp 2011-07-22] (pol.).
  8. a b Spotkanie z Markiem Jóźwikiem, pracownialiteracka.republika.pl [dostęp 2010-10-14] (pol.).
  9. Curling [dostęp 2010-10-14] (ang.).
  10. Marek Jóźwik odchodzi z TVP Sport. Stacja nie przedłuży z nim umowy, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2021-02-01] (pol.).
  11. Marek Jóźwik – Zwartym tekstem, sport.tvp.pl [dostęp 2010-10-14] (pol.).
  12. Tysiąc godzin transmisji, tvp.pl [dostęp 2010-10-14] (pol.).
  13. Marek Jóźwik, sport.tvp.pl [dostęp 2010-10-14] (pol.).
  14. Marek Jóźwik przeszedł z TVP do Polsatu. Poprowadzi „Studio Pjongczang 2018” w Polsat Sport, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2021-02-01] (pol.).
  15. Marek Jóźwik – Halo.Radio [dostęp 2021-01-16] (pol.).
  16. Wyniki kontroli PZC 2010 rok (pol.). bip.msit.gov.pl. [dostęp 8 maja 2015].
  17. Wyniki kontroli PZC 2012 rok (pol.). bip.msit.gov.pl. [dostęp 8 maja 2015].
  18. Nowy Zarząd PZC (pol.). sopot.curling.pl. [dostęp 8 maja 2015].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]