Marek Konarzewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marek Konarzewski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1961-06-1818 czerwca 1961
Białystok
Profesor nauk biologicznych
Specjalność: ekologia ewolucyjna
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1990
Habilitacja 25 listopada 1996 – zootechnika
Instytut Ekologii PAN
Profesura 2004-12-1414 grudnia 2004
Polska Akademia Nauk
Status członek korespondent
Doktor honoris causa
(Uniwersytet Medyczny w Poznaniu – 2013)
Wykładowca akademicki, naukowiec, dyplomata
Uczelnia Uniwersytet w Białymstoku
Stanowisko profesor zwyczajny
Instytut Biologii Ssaków PAN
Stanowisko profesor
Jednostka Ministerstwo Spraw Zagranicznych
Stanowisko doradca Ministra ds. nauki i technologii
Okres zatrudn. od 2017
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Marek Konarzewski (ur. 18 czerwca 1961 w Białymstoku) – biolog, badacz i popularyzator nauki, profesor nauk biologicznych, pracownik naukowy Uniwersytetu w Białymstoku, członek korespondent PAN.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia z biologii w Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku. W 1990 obronił doktorat. W 1996 habilitował się na podstawie pracy Allocation of energy to growth and respiration in avian postembryonic development. W 2004 otrzymał tytuł profesora nauk biologicznych[1].

Jest profesorem w Zakładzie Ekologii Zwierząt w Instytucie Biologii Uniwersytetu w Białymstoku. W latach 1991–1993 był stypendystą Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles, gdzie pracował z zespole badawczym amerykańskiego biologa Jareda M. Diamonda. W latach 2008–2013 był radcą-ministra ds. nauki i technologii ambasady RP w Waszyngtonie[2]. W 2017 objął nowo utworzone stanowisko doradcy Ministra Spraw Zagranicznych ds. nauki i technologii[3][4].

Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zagadnień z pogranicza ekologii ewolucyjnej i fizjologii ptaków i ssaków. Jest autorem lub współautorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, licznych artykułów popularnonaukowych, książki popularnonaukowej Na początku był głód, dwóch albumów fotograficznych o przyrodzie Doliny Biebrzy oraz tłumaczenia wyróżnionej nagrodą Pulitzera książki Jareda M. Diamonda Strzelby, zarazki, maszyny[potrzebny przypis].

Wypromował co najmniej sześcioro doktorów, m.in. Pawła Brzęka, Anetę Książek, Karola Zuba[5].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Członkowie korespondenci PAN. Wydział II. pan.pl. [dostęp 2014-2-2].
  2. Dwudziestolecie anglojęzycznych kierunków studiów na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu (pol.). Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Waszyngtonie. [dostęp 2013-2-2].
  3. prof. Marek Konarzewski, nawa.gov.pl [dostęp 2019-05-10] (pol.).
  4. Wizyta ambasadora Piotra Wilczka w Bostonie, waszyngton.msz.gov.pl, 23 lutego 2017 [dostęp 2019-05-10] (pol.).
  5. System Wspomagania Wyboru Recenzentów, recenzenci.opi.org.pl [dostęp 2019-05-10] (pol.).
  6. a b Członkowie Polskiej Akademii Nauk, czlonkowie.pan.pl [dostęp 2019-05-10] (pol.).
  7. M.P. z 2005 r. nr 8, poz. 120
  8. Prof. Marek Konarzewski doktorem h.c. Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. naukawpolsce.pap.pl. [dostęp 2014-2-2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Konarzewski: Na początku był głód. Wydanie drugie rozszerzone i uaktualnione. Warszawa: PIW, 2015. ISBN 978-83-64822-19-3.
  • C. Andrejczuk, M. Konarzewski Biebrza, Warszawa 2008, G+J RBA National Geographic, s. 302, ​ISBN 978-83-60006-78-8
  • J. Kupryjanowicz, M. Konarzewski Nadrzecznymi ścieżkami Podlasia, Trans Humana 2008, s. 280, ​ISBN 978-83-61-209-01-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]