Maria Fortunata Viti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiona
Maria Fortunata

Anna Felicia Viti
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1827
Veroli Włochy
Data i miejsce śmierci 20 listopada 1922
Veroli Włochy
Czczona przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 8 października 1967
Rzym
przez Pawła VI
Wspomnienie 20 listopada
Patronka ubogich, chorych psychicznie, sierot

Anna Felicia Viti (ur. 10 lutego 1827 w Veroli, zm. 20 listopada 1922 tamże), znana jako Maria Fortunata Vitiwłoska zakonnica, błogosławiona Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była córką Luigiego Viti, hazardzisty i alkoholika, i Anny Bono, która zmarła, kiedy córka miała czternaście lat. Opiekowała się ośmiorgiem rodzeństwa i pracowała jako urzędniczka. Wstąpiła do zakonu benedyktynek w klasztorze św. Marii de’Franconi w Veroli. 21 marca 1851 uczestniczyła w obłóczynach. Przyjęła habit oraz imiona zakonne Maria Fortunata. Zajmowała się pracami fizycznymi: przędzą, szyciem, praniem, reperowaniem. Miała doświadczać mistycznych przeżyć i ataków szatana[1]. Nigdy nie nauczył się czytać ani pisać. Była szczególną czcicielką Eucharystii.

Śmierć i kult[edytuj | edytuj kod]

Zmarła śmiercią naturalną 20 listopada 1922 w klasztorze w Veroli. Została pochowana w masowym grobie w jej domu. 8 kwietnia 1964 papież Paweł VI wydał dekret o heroiczności cnót Sługi Bożej. 8 października 1967 w Rzymie, ten sam papież dokonał jej beatyfikacji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ann Ball: Współcześni święci. Żywota i oblicza. Tom I. Gdańsk: Exter, 1994, s. 519. ISBN 83-86029-13-7.