Maria Stankiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Stankiewicz
Data i miejsce urodzenia 31 grudnia 1957
Toruń
Profesor nauk biologicznych
Specjalność: biofizyka, elektrofizjologia, fizjologia zwierząt
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Doktorat 1985
Instytut Fizjologii i Żywienia Zwierząt im. Jana Kielanowskiego PAN
Habilitacja 2000
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Profesura 14 kwietnia 2008
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Stanowisko profesor zwyczajny
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Maria Magdalena Stankiewicz (ur. 31 grudnia 1957 w Toruniu[1]) – polska biolożka, specjalistka w zakresie biofizyki i fizjologii zwierząt, profesor nauk biologicznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1981 ukończyła studia biologiczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu[1]. Doktoryzowała się w 1985 w Instytucie Fizjologii i Żywienia Zwierząt im. Jana Kielanowskiego PAN w oparciu o pracę Ocena ontogenetycznych zmian maksymalnie możliwej produkcji ciepła przez embriony kurze na podstawie zmian całkowitej aktywności oksydazy cytochromowej. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 2000 na UMK na podstawie rozprawy pt. Kanały sodowe w błonach neuronalnych owadów jako miejsce docelowe działania neurotoksyn pochodzących z jadu skorpionów. Tytuł naukowy profesora nauk biologicznych otrzymała 14 kwietnia 2008[2].

Zawodowo związana z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu, na którym doszła do stanowiska profesora zwyczajnego (2012). W 2000 została kierownikiem Zakładu Biofizyki. W latach 2008–2012 była dyrektorem Instytutu Biologii Ogólnej i Molekularnej na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi. W kadencjach 2012–2016 i 2016–2020 wybierana na prodziekana Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UMK[1].

Specjalizuje się w biofizyce, elektrofizjologii i fizjologii zwierząt[2]. Prowadzi badania nad mechanizmami działania substancji neurotoksycznych na układ nerwowy z wykorzystaniem metod elektrofizjologicznych. Opublikowała ponad 100 prac[1], była promotorem w trzech przewodach doktorskich[2]. Została członkiem International Society on Toxinology, Societe Française pour l'Etude des Toxines i Polskiego Towarzystwa Badań Układu Nerwowego[1].

Odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi (2005)[3] i Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2008)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Krzysztof Pikoń, Agnieszka Sokołowska: Złota księga nauk przyrodniczych 2017. Wyd. 2. Gliwice: Wydawnictwo Helion, 2017, s. 438. ISBN 978-83-942601-7-0.
  2. a b c Maria Stankiewicz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-05-13].
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 września 2005 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2005 r. nr 75, poz. 1043).