Marian Łohutko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Łohutko (ur. 7 września 1942 w miejscowości Płaszyno koło Wilejki na Wileńszczyźnie, zm. 20 lutego 2017[1]) – polski prozaik, autor sztuk scenicznych i słuchowisk.

Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował jako prozaik w 1965 na łamach „Almanachu Iskier”.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Taniec wymagający skupienia
  • Mieszkańcy czasu
  • Czarno na ulicy Błękitnej
  • Odwołać poszukiwania
  • Pętla bieszczadzka
  • Każdy musi napisać powieść
  • Ołowiana dusza

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Łohutko (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2017-02-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]