Marian Błażejczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Błażejczyk (zm. 17 maja 2011)[1] – polski prawnik, inżynier, profesor nauk prawnych, pracownik Instytutu Nauk Prawnych PAN, specjalista w zakresie europejskiego prawa wspólnotowego i prawa rolnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1943 jako piętnastolatek został wywieziony na roboty do Niemiec. Uciekł z transportu, przedostał się na Bałkany, gdzie został żołnierzem Jugosłowiańskiej Armii w Ojczyźnie (JVO). W 1944 został zrekrutowany do ludowego Wojska Polskiego, w ramach którego uczestniczył w bitwie o Berlin, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po wojnie został żołnierzem zawodowym. Od 1947 był dowódcą 58 pułku piechoty w Ostródzie. W 1951 przeszedł do pracy cywilnej[1].

Został pracownikiem Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Wykładał także w Akademii Polonijnej w Częstochowie, w Wyższej Szkole Gospodarki Krajowej w Kutnie i w Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi[1].

Otrzymał tytuł profesora nauk prawnych[2].

Był członkiem Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Polski czetnik Marian Błażejczyk nie żyje. marszwidowdanski.blogspot.com, 30 sierpnia 2011. [dostęp 2020-03-28].
  2. Prof. Marian Błażejczyk, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2010-03-28].
  3. Historia Rady Legislacyjnej. radalegislacyjna.gov.pl. [dostęp 2020-03-28].