Marian Dydziul

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Józef Dydziul
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1904
Filipowo
Data śmierci 26 czerwca 1942
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo
Polskie Siły Powietrzne
Jednostki 1 Pułk Lotniczy
210 Dywizjon Bombowy
Dywizjon 300
Dywizjon 304
Stanowiska oficer taktyczny dywizjonu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941) Srebrny Krzyż Zasługi Medal Lotniczy (dwukrotnie)

Marian Józef Dydziul (ur. 5 marca 1904 w Filipowie, zm. 26 czerwca 1942[1]) – kapitan obserwator Wojska Polskiego i Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1925 roku rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Lotnictwa w Grudziądzu, którą ukończył w 1927 roku jako obserwator z 6. lokatą (I promocja)[2].

W stopniu starszego sierżanta podchorążego obserwatora otrzymał przydział do 13 Eskadry Niszczycielskiej 1. Pułku Lotniczego. 31 października 1927 otrzymał tytułu i odznakę obserwatora nr 420 na czas służby w wojskach lotniczych[3]. Promocję na podporucznika otrzymał w 21 marca 1928 roku, na porucznika 1 stycznia 1931 r. W styczniu 1929 roku został skierowany na kurs fotografii lotniczej na Politechnice Lwowskiej[4]. W czerwcu 1931 roku został przeniesiony do 213 Eskadry Niszczycielskiej Nocnej[2]. 6 lipca 1931 roku przeżył katastrofę lotniczą podczas lotu treningowego.

W latach 1933–1937 był instruktorem w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie[5]. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 11. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa[6]. W tym samym roku objął stanowisko zastępcy dowódcy 215. Eskadry Bombowej[2]. W marcu 1939 był oficerem taktycznym 210 Dywizjonu Bombowego[7].

Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej[8], wykonał dwa loty bojowe[2].

Po zakończeniu walk przedostał się do Wielkiej Brytanii. Wstąpił do RAF, gdzie otrzymał numer służbowy P-0190[5]. Został przydzielony na szkolenie do 12 Operational Training Unit (OTU), a następnie w grudniu 1940 roku został przeniesiony do 18 OTU Bramcote[9]. W styczniu 1941 roku został skierowany na szkolenie w 4 Bombing & Gunnery School RAF West Freugh i w 6 Air Observer & Navigation School RAF Staverton[4]. W kwietniu 1941 roku w składzie Dywizjonu 300 bierze udział w nalocie na port Brest.

Przechodzi szkolenie w 9 Air Observers School RAF Penrhos, po jego zakończeniu wraca we wrześniu 1941 roku do 18 OTU na przeszkolenie bojowe[4].

1 kwietnia 1942 roku otrzymał przydział do Dywizjonu 304 i rozpoczął loty bojowe jako nawigator. 26 czerwca 1942 roku na samolocie Vickers Wellington NZ-Q (nr DV441)[10] wystartował z bazy RAF Lindholme na Bremę. W drodze powrotnej samolot został zestrzelony przez niemieckiego myśliwca nocnego. Zginęła cała załoga – kpt. nawig. Marian Józef Dydziul, ppor. pil. Jan Kramin, kpr. pil. Henryk Kuć, sierż. r/op. strz. Tadeusz Kamyszek, plut. strz. Jan Wojtaś, kpr. strz. Nikita Mikołaj Tałach. Odnaleziono jedynie ciało Mariana Dydziula, którego pochowano z honorami wojskowymi na morzu. W czasie służby w 304 Dywizjonie wykonał 3 loty bojowe[9].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Lista Krzystka ↓.
  2. a b c d Jerzy Pawlak: Absolwenci Szkoły Orląt: 1925-1939. Warszawa: Retro-Art, 2002, s. 45–46. ISBN 83-87992-22-4. OCLC 69472829.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 332.
  4. a b c kpt. Marian Józef Dydziul (pol.). mysliwcy.pl. [dostęp 2019-08-21].
  5. a b Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940–1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012, s. 168. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
  6. Rybka i Stepan 2004 ↓, s. 398.
  7. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 775.
  8. Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych w latach 1939–1946. Tom I. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989, s. 23. ISBN 83-11-07329-5. OCLC 834667942.
  9. a b MARIAN JOZEF DYDZIUL (pol.). 304squadron.blogspot.com. [dostęp 2019-08-21].
  10. LIST OF No. 304 SQUADRON AIRCRAFT AND FLYING PERSONNEL LOSSES. (pol.). polishsquadronsremembered.com. [dostęp 2019-08-21].
  11. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 210.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]