Marian Dylewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Dylewski
Herb
herb Oksza
Rodzina Dylewscy herbu Oksza
Ojciec Wincenty Józef Dylewski
Matka Jadwiga z Nanowskich
Żona

1) Teresa z Holzerów
2) Filomena z Parysów

Dzieci

Helena Ziemiałkowska, Stanisława Teodorowicz. Eleonora Rozborska

Rodzeństwo bracia: Kazimierz Józef, Julian Stanisław (1805-1886),
siostry Franciszka Józefa, Marianna, Julia Maxymowiczową i Jadwiga Grąbczewską.
Marian Dylewski
Data urodzenia 1812
Data i miejsce śmierci 12 maja 1873
Przemyśl
poseł na Sejm Ustawodawczy (1848)
Okres od 10 lipca 1848
do 7 marca 1849
Przynależność polityczna „Stowarzyszenie” polscy demokraci
członek Rady Powiatu w Drohobyczu
Okres od 1868
do 1873
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Demokratyczne

Marian Dylewski, herbu Oksza (ur. w 1812, zm. 12 maja 1873 w Przemyślu) – prawnik, adwokat, poseł na Sejm Ustawodawczy w Kromieryżu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na wydziale prawa uniwersytetu we Lwowie, gdzie otrzymał tytuł doktora praw (1837)[1]. W latach 1838-1840 pracował jako adiunkt w prokuraturze kameralnej we Lwowie[1]. Podejrzewany o udział w polskich nielegalnych organizacjach niepodległościowych w latach 1842–1844 był więziony, w 1845 skazany na karę więzienia i ostatecznie ułaskawiony przez cesarza[2]. Uczestnik powstania 1846[3]. W latach 1846-1851 pracował jako prawnik we Lwowie[1]. Od 1851 do 1855 był adwokatem przy Sądzie Obwodowym w Stanisławowie[4].

Aktywny politycznie w okresie Wiosny Ludów, członek Komitetu Narodowego we Lwowie (1848)[5]. Członek deputacji adresowej Komitetu do Wiednia[6]. Następnie był posłem na Sejm Ustawodawczy w Wiedniu i Kromieryżu (10 lipca 1848 – 7 marca 1849), wybranym z okręgu wyborczego miasto Lwów 2[7]. W parlamencie należał do „Stowarzyszenia” skupiającego demokratycznych posłów polskich[8]. Od 28 listopada 1848 członek Komisji Konstytucyjnej[1], zastąpił w niej Franciszka Smolkę wybranego wówczas na prezydenta Lwowa[9].

Ziemianin, od 1849 współwłaściciel majątku Rolów z Bojarami, w pow. drohobyckim[10]. Członek Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego (1856-1868)[11]. Członek Wydziału Okręgowego w Drohobyczu Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego we Lwowie (1869-1872)[12]. Członek powiatowej komisji szacunkowej podatku gruntowego w Drohobyczu (1871-1872)[13].

Związany z Polskim Stronnictwem Demokratycznym. W latach 1868-1873 członek Rady Powiatu z grupy większej własności oraz prezes (1868-1870) i zastępca członka (1872) Wydziału Powiatowego w Drohobyczu[14].

Rodzina i życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej, syn Wincentego Józefa (ur. 1772) i Jadwigi z Nanowskich. Jego braćmi byli: ksiądz Kazimierz Józef i lekarz Julian Stanisław (1805-1886) zaś siostrami Franciszka Józefa, Marianna, Julia (z męża Maxymowiczową) i Jadwiga (z męża Grąbczewską). Ożenił się z dwukrotnie: pierwszy raz z Teresą z Holzerów z którą miał córki: Helenę (1840-1917, żonę Floriana Ziemiałkowskiego) i Stanisławę (1848-1890, żonę Antoniego Teodorowicza). Po śmierci żony ożenił się powtórnie z Filomeną z Parysów z którą miał córkę Eleonorę (późniejszą Rozborską)[15][16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Parlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, Kurzbiografie Dylewski, Marian Dr. iur. – Parlamentarier 1848-1918 online [4.11.2019]
  2. Józef Krajewski, Tajne związki polityczne w Galicyi (od r. 1833 do r. 1841) według niewydanych źródeł rękopiśmiennych, oraz aktów sądowych i gubernialnych , Lwów 1903; s. 122, 128,
  3. Pamiętniki urzędników galicyjskich, oprac. Irena Homola i Bolesław Łopuszański., Kraków 1978. s. 397.
  4. Provinzial Handbuch der Königreich Galizien und Lodomerien für das Jahr 1851, s. 266; 1852, s. 266; 1853, s. 267; 1854, s. 268; Handbuch des Lemberger Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1855, s. 219;
  5. Marian Stolarczyk, Działalność lwowskiej Centralnej Rady Narodowej, Rzeszów 1994,
  6. Antoni Knot, Miscellanea źródłowe do dziejów 1848 r. w Galicji, "Sobótka" tom 3, 1948, nr 1, s. 208
  7. Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848–1918, Warszawa 1996, s. 350.
  8. Protokoły Koła Polskiego w wiedeńskiej Radzie Państwa (lata 1867–1868), oprac. Zbigniew Fras i Stanisław Pijaj, Kraków 2001, s. 27.
  9. Krzysztof Karol Daszyk, Austriacki Sejm Konstytucyjny doby Wiosny Ludów a nadzieje i rachuby polityczne galicyjskich Polaków, "Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego" Rocznik MCCLXXIX, 2005, Prace Historyczne z. 132, s. 90.
  10. Provinzial Handbuch der Königreich Galizien und Lodomerien für das Jahr 1850, s. 440; 1851, s. 442; 1852, s. 442; 1853, s. 445; 1854, s. 445; Handbuch des Lemberger Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1855, s. 328; 1856, s. 328; 1857, s. 589; Hanbuch des Lemberger Statthalteriei-Gebetes in Galizien für das Jahr 1858, s. 467; 1859, s. 505; 1860, s. 513;
  11. Handbuch des Lemberger Statthaltarei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1856, s. 274; 1857, s. 362; Hanbuch des Lemberger Statthalteriei-Gebetes in Galizien für das Jahr 1858, s. 253; 1859, s. 270; 1860, s. 274; 1861, s. 409; 1862, s. 424; 1863, s. 429; 1864, s. 438; 1865, s. 451; 1866, s. 461; Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1867, s. 814; 1868, s. 814; 1869, s. 536; Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1870, s. 575; 1871, s. 509; 1872, s. 507; 1873, s. 523;
  12. Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1869, s. 508; Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1870, s. 537; 1871, s. 464; 1872, s. 464; 1873, s. 464;
  13. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1871, s. 196; 1872, s. 200; 1873, s. 198;
  14. Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1868, s. 410, 411; 1869, s. 241, 242; Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1870, s. 248, 249; 1871, s. 247; 1872, s. 246, 247; 1873, s. 243, 244;
  15. Herbarz Polski, część 1 Wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich, ułożył i wydał Adam Boniecki, t. 5, Warszawa 1902, s. 139.
  16. Helena Kozicka z Gostkowskich Wspomnienia z lat 1867-1914, opracowanie, wstęp, przypisy Kamila Cybulska, Kielce 2015, s. 27, 28, 45