Marian Jedlicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Zygmunt Jedlicki (ur. 30 kwietnia 1899 w Kielcach, zm. 14 marca 1954 w Poznaniu) – polski historyk państwa i prawa, mediewista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. Uczeń Stanisława Estreichera. Po ukończeniu Uniwersytetu Jagiellońskiego wyjechał na studia do Paryża. Doktoryzował się w 1924 roku, zaś cztery lata później habilitował się na UJ z historii prawa w Europie Zachodniej. Od 1929 roku pracował na Uniwersytecie Poznańskim, w tym od 1930 jako zastępca profesora. W trakcie II wojny światowej przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie od 1943 roku był wykładowcą na polskim wydziale prawa w Oksfordzie. Po powrocie do Polski, objął w 1946 roku stanowisko profesora zwyczajnego na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1949 powrócił do pracy na Uniwersytecie Poznańskim.

Zajmował się instytucjami państwowymi i prawnymi we wczesnośredniowiecznych państwach zachodnioeuropejskich i Polsce. Badał nadto stosunki polsko-niemieckie tego okresu, co zaowocowało przetłumaczeniem i wydaniem przezeń Kroniki Thietmara (1953).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izdebski H., Jedlicki Marian Zygmunt, w: Słownik historyków polskich, koncepcja i oprac. red. M. Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 205.