Marian Różański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marian Różański (ur. 2 lipca 1864 w Padniewie w powiecie mogileńskim, zm. 10 maja 1927) – polski adwokat i działacz narodowy na Górnym Śląsku, od 1908 mieszkający w Rybniku.

Był współorganizatorem I powstania śląskiego, za co zapłacił pobiciem i uwięzieniem przez Niemców w Nysie. Był kierownikiem Polskiego Komisariatu Plebiscytowego, po przyłączeniu części Śląska do Polski był członkiem tymczasowego zarządu Rybnika, Rady Obywatelskiej. W 1919 roku założył w Rybniku przedstawicielstwo Polskiego Czerwonego Krzyża[1].

Odznaczony był m.in. Krzyżem Kawalerskim (1923)[2] i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi, Gwiazdą Górnośląską i Śląskim Krzyżem Powstańczym[3].

Zmarł 10 maja 1927 w Lublińcu. Został pochowany w Rybniku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rybnicki ślad na Wawelu, www.nowiny.rybnik.pl [dostęp 2019-10-25].
  2. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 36.
  3. Marian Rożański, www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2019-10-25] (pol.).