Marian Szczerek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Szczerek
Data i miejsce urodzenia 1950
Sanok
Zawód, zajęcie wykładowca
Narodowość polska
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Edukacja Technikum Mechaniczne w Sanoku
Alma Mater Politechnika Krakowska
Uczelnia Instytut Technologii Eksploatacji, Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu
Wydział Mechaniczny
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Marian Michał Szczerek (ur. 1950 w Sanoku) – polski inżynier, specjalista tribologii, profesor zwyczajny, wykładowca.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1969 ukończył Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku z tytułem technika mechanika o specjalności obróbka skrawaniem (w jego klasie był m.in. Krzysztof Kosim)[1]. Absolwent studiów na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej w 1974. W 1976 został pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu. W 1981 uzyskał doktorat na Politechnice Warszawskiej. Od 1981 do 1984 był dyrektorem Instytutu Teorii i Konstrukcji, od 1984 do 1986 prodziekanem Wydziału Mechanicznego. W 1986 został zastępcą dyrektora ds. Naukowo-Badawczych w Instytucie Technologii Eksploatacji Państwowego Instytutu Badawczego. W 1996 uzyskał habilitację. 10 października 2003 otrzymał tytuł tytuł profesora Instytutu Technologii Eksploatacji w Radomiu[2]. Został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu (Zakład Inżynierii Materiałowej w Instytucie Budowy Maszyn na Wydziale Mechanicznym[3]).

Jego zainteresowaniami naukowo-badawczymi zostały budowa i eksploatacja maszyn, inżynieria materiałowa, tribologia, metodologia badań. Został autorem i współautorem licznym publikacji naukowych. Został członkiem i prezesem Polskiego Towarzystwa Tribologicznego, członkiem Akademii Inżynierskiej w Polsce, Sekcji Podstaw Eksploatacji Polskiej Akademii Nauk, American Society of Tribologists & Lubrication Engineers, Gesellschaft für Tribologie, European Materials Research Society, członkiem-korespondentem i reprezentantem polskich tribologów w International Tribology Council. Został redaktorem naczelnym czasopisma „Tribologia” w 1990, zastępcą redaktora naczelnego czasopisma „Zagadnienia Eksploatacji Maszyn” (PAN), członkiem Rady Programowej czasopisma "Wear and Friction", zastępcą redaktora naczelnego zeszytów naukowych „Problemy Eksploatacji” (ITeE). Został przedstawiciel środowiska instytutów badawczych w Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a w czerwcu wybrany wiceprzewodniczącym RGNiSzW[4].

W latach 80. w okresie dwóch kadencji pełnił funkcję prezesa środowiskowego AZS w Radomiu. Został członkiem rady nadzorczej klubu Czarni Radom[5][6].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia
Nagrody
  • Złota Księga Wychowanków Politechniki Krakowskiej
  • Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
  • Nagroda Rektora Politechniki Krakowskiej
  • Nagroda Rektora Politechniki Świętokrzyskiej
  • Nagroda Rektora Politechniki Radomskiej
  • Nagroda Polskiego Towarzystwa Tribologicznego (za najlepszą książkę w 1997)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Absolwenci. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 114. ISBN 83-87450-00-6.
  2. Prezydent RP wręczył nominacje profesorskie. prezydent.pl, 2003-10-10. [dostęp 2015-06-06].
  3. Zakład Inżynierii Materiałowej. ibm.pr.radom.pl. [dostęp 2015-06-06].
  4. Prof. Marian Szczerek Wiceprzewodniczącym Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. 2013-06-13. [dostęp 2015-06-06].
  5. Jerzy Zawisza nowym prezesem RCS Czarni. cozadzien.pl, 2014-06-18. [dostęp 2015-06-06].
  6. Nowe władze Radomskiego Centrum Siatkarskiego 'Czarni'. sport.pl, 2014-06-17. [dostęp 2015-06-06].
  7. M.P. z 2011 r. nr 111, poz. 1115

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]