Marian Zarzycki (pułkownik artylerii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Zarzycki
pułkownik tytularny artylerii pułkownik tytularny artylerii
Data urodzenia 7 lub 9 grudnia 1877
Data i miejsce śmierci wiosna 1940
Kijów
Przebieg służby
Lata służby –1940
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 3 Pułk Artylerii Polowej
Stanowiska dowódca pułku
Główne wojny i bitwy wojna polsko-ukraińska

Marian Zarzycki (ur. 7 lub 9 grudnia 1877, zm. 1940 w Kijowie) – pułkownik tytularny artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 7 lub 9 grudnia 1877[a]. Był synem Mikołaja. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. W stopniu majora podczas wojny polsko-ukraińskiej w styczniu 1919 objął dowództwo 3 Pułku Artylerii Polowej[1] (od 1921 wcielony do sformowanego 4 Pułku Artylerii Lekkiej). Został awansowany do stopnia pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Później został przeniesiony w stan spoczynku i otrzymał tytuł oficera tytularnego. W 1923, 1924 jako emerytowany oficer zamieszkiwał we Lwowie[2] [3]. W 1934 był zweryfikowany w Korpusie Oficerów Artylerii z lokatą 4.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez sowietów. Na wiosnę 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/5-10 oznaczony numerem 1069)[4]. Ofiary z tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Różne źródła podały inne daty urodzenia Mariana Zarzyckiego: Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. wskazało dzień 7 grudnia 1877, zaś Roczniki Oficerskie 1923, 1924 podały dzień 9 grudnia 1877.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Organizacja 3-go i 11-go pułków artylerii polowej. W: Maksymilian Landau, Adam Tabiszewski: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920. T. 4 Pułk Artylerii Polowej. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, s. 7.
  2. Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 1582.
  3. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 1411.
  4. Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 111. [dostęp 27 października 2014].