Marianna Moszyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marianna Moszyńska (ur. 1710 zm.?) – skryptorka antyfonarzy epoki baroku, benedyktynka klasztoru w Sandomierzu[1].

Marianna Moszyńska była córką cześnika urzędowskiego Stanisława. Marianna i jej młodsza siostra Scholastyka (ur. 1729) były uzdolnione muzycznie. Wraz z najstarszą siostrą Heleną (ur. ok. 1712) wszystkie trzy siostry wstąpiły do klasztoru w Sandomierzu. Młodsza siostra przepisała w darze dla Marianny antyfonarz chorałowy, mogący świadczyć o przygotowywaniu się Marianny do zostania kantorką[2].

O znaczącej roli Marianny Moszyńskiej w działalności muzycznej klasztoru może też świadczyć również zadedykowany jej przez kompozytora Christiana Josepha Rutha Motet ku czci św. Gertrudy w obsadzie którego prócz głosów wokalnych i smyczkowych była tuba marina, na której prawdopodobnie grała Moszyńska.

Marianna Moszyńska przepisała dla potrzeb klasztornych kilkanaście manuskryptów głównie z kręgu kompozytorów współpracujących z klasztorem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Magdalena Walter-Mazur: Poklasztorne rękopisy XVIII-wiecznej muzyki wokalno-instrumentalnej i instrumentalnej w zbiorach Biblioteki Diecezjalnej w Sandomierzu. Muzeum Historii Polski cykl "Hereditas Monasteriorum" 3, 2013.
  2. Magdalena Walter-Mazur: Panny z okładek : zakonnice aktywne muzycznie w klasztorach benedyktynek w XVIII wieku. Śląski kwartalnik naukowy nr 3, cykl Bibliotheca Nostra, 2013, s. 58.