Marianne Eriksson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marianne Eriksson
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1952
Sztokholm
Posłanka do PE V kadencji
Okres od 20 lipca 1999
do 19 lipca 2004
Przynależność polityczna Partia Lewicy

Marianne Eriksson (ur. 17 maja 1952 w Sztokholmie) – szwedzki socjolog i polityk, działaczka partyjna, deputowana do Parlamentu Europejskiego w latach 1995–2004.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia pedagog. W 1979 wstąpiła do Partii Lewicy. Była jej sekretarzem politycznym i zastępczynią organizacji kobiecej[1].

W wyborach w 1995 i 1999 uzyskiwała mandat posłanki do Parlamentu Europejskiego IV i V kadencji. Należała do Konfederacyjnej Grupy Zjednoczonej Lewicy Europejskiej i Nordyckiej Zielonej Lewicy (od 1997 do 1999 jako jej wiceprzewodnicząca), pracowała m.in. w Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (od 1999 jako jej wiceprzewodnicząca). W PE zasiadała do 2004[2].

Pozostała aktywną działaczką partyjną m.in. jako rzecznik w Örebro i od 2007 przewodnicząca struktur w metropolii Sztokholmu[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Europaparlamentsval 1999. Sverige (szw.). europarl.europa.eu. [dostęp 14 marca 2011].
  2. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 14 marca 2011].
  3. Marianne Eriksson (v) nomineras till ny distriktsordförande i Storstockholm (szw.). vansterpartiet.se, 5 marca 2007. [dostęp 14 marca 2011].