Mariazellerbahn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia kolejowa nr 153 01
Mariazellerbahn
Mapa przebiegu linii kolejowej 153 01
Dane podstawowe
Numer linii 153 01
Tabela SRJP 115 (ÖBB)
Długość 84,23 km
Rozstaw szyn 760 mm
Sieć trakcyjna 6,5 kV, 25 Hz AC
Prędkość maksymalna 80 km/h
Zdjęcie LK153 01
Okolice stacji Wienerbruck
Historia
Lata budowy 1896–1907
Rok otwarcia 1898 (pierwszy odcinek)
1907 (cała trasa)
Rok elektryfikacji 1911
Portal Portal Transport szynowy

Mariazellerbahnwąskotorowa (rozstaw szyn 760 mm) linia kolejowa na terenie Austrii w kraju związkowym Dolna Austria oraz Styria łącząca stacje St. Pölten Hauptbahnhof i Gußwerk, przy czym w eksploatacji jest odcinek St. Pölten – Mariazell.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W połowie XIX wieku pojawiły się pierwsze projekty budowy linii kolejowej łączącej Sankt Pölten z jednym z najważniejszych centrów pielgrzymkowych Austrii – Mariazell przez dolinę rzeki Pielach(niem.). Budowa wąskotorowej linii kolejowej (o rozstawie szyn 760 mm) ruszyła jednak dopiero w 1896. Decyzję o niebudowaniu kolei normalnotorowej podjęto ze względu na trudne warunki geograficzne oraz niższe koszty budowy linii wąskotorowej. Ze względu na ograniczony budżet, początkowo powstał jedynie odcinek do stacji w Kirchberg an der Pielach, który oddano do użytku w 1898. W 1903 zarząd landu Dolna Austria zdecydował się na sfinansowanie dalszej budowy kolei przez Gösing(niem.) do Mariazell. W 1905 gotowa była trasa do stacji Laubenbachmühle. Rok później gotowy był najdłuższy na trasie tunel – liczący 2369 m Gösingtunnel(niem.). 2 maja 1907 otwarto trasę do Mariazell, a 15 czerwca tego samego roku pierwszy pociąg przejechał całą trasę aż do miejscowości Gußwerk(niem.) zlokalizowanej ok. 7 km na południe od Mariazell. W 1910 podróż koleją do Mariazell odbył cesarz Austrii Franciszek Józef I. W pierwszym okresie eksploatacji na linii wykorzystywano lokomotywy parowe. W 1911 całą linię zelektryfikowano prądem przemiennym 6,5 kV, 25 Hz. Do wytwarzania energii elektrycznej wybudowano elektrownię wodną Wienerbruck[1][2].

Od 1945 Mariazellerbahn, podobnie jak wszystkie inne koleje wąskotorowe na terenie Austrii, została przejęta od kraju związkowego Dolnej Austrii przez Österreichische Bundesbahnen[3]. W 1988 koleje austriackie podjęły decyzję o zakończeniu przewozów towarowych po Mariazellerbahn. W związku z powyższym zawieszono także ruch połączeń na 7,1-kilometrowym odcinku Mariazell – Gußwerk, który był wykorzystywany głównie do przewozów towarowych, a nie pasażerskich. Po 2000 ÖBB zdecydowały się na sprzedaż Mariazellerbahn, a w razie braku inwestora – rozważana była opcja zamknięcia linii kolejowej. W grudniu 2010 trasę ponownie przejął kraj związkowy Dolna Austria, a obsługa i utrzymanie linii zostały powierzone spółce Niederösterreichische Verkehrsorganisationsgesellschaft (NÖVOG). W latach 2012–2013 wybudowano nowoczesną bazę utrzymania taboru kolejowego w Laubenbachmühle. W tym samym roku pod logo die Himmelstreppe (niem. Schody do nieba) do eksploatacji wprowadzono dziewięć nowych elektrycznych zespołów trakcyjnych produkcji Stadler Rail, a rok później dołączyły do nich cztery panoramiczne wagony (3 klasy 1. oraz 1 barowy)[1][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Geschichte - Erlebnisse rund um die Strecke, NÖVOG [dostęp 2019-09-12] (niem.).
  2. H.G. Kraus, Mit der Schmalspurbahn nach Mariazell, Öst. Bundesverlag, 1986, s. 51–57 (niem.).
  3. W. Krobot, J.O. Slezak, H. Sternhart, Schmalspurig durch Österreich, Wien: Slezak, 1991, s. 80 (niem.).
  4. Das Land Niederösterreich – Pressedienst – NÖ kauft neue Fahrzeuge für Mariazellerbahn, noel.gv.at, 30 kwietnia 2015 [dostęp 2019-09-12] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]