Marie Krčmová

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marie Krčmová
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1940
Brno
Zawód, zajęcie językoznawczyni
Narodowość czeska

Marie Krčmová (ur. 24 grudnia 1940 w Brnie) – czeska językoznawczyni, bohemistka, profesor emerytowany na Uniwersytecie Masaryka w Brnie. Córka bohemisty Josefa Hrabáka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia w zakresie języka czeskiego i rosyjskiego ukończyła na Uniwersytecie Masaryka w Brnie (promowała się w 1962 r.). Po ukończeniu studiów pracowała w brneńskim oddziale Instytutu Języka Czeskiego, a w 1971 r. została mianowana adiunktem na Wydziale Filozoficznym Uniwersytecie Masaryka. W 1966 r. uzyskała tytuł akademicki doktora filozofii (PhDr.) (na podstawie pracy Přízvukování předložek na Brněnsku); w 1972 r. uzyskała stopień kandydata nauk dzięki pracy Městská mluva brněnská. Docentem została mianowana w 1988 r., a w 1991 r. habilitowała się na podstawie pracy Běžně mluvený jazyk v Brně.

Od 1998 r. pracowała na wydziale jako profesor języka czeskiego. W 1995 r. założyła Instytut Językoznawstwa w Katedrze Języka Czeskiego. Kierowała nim aż do roku 2004. W 2009 r. nadano jej status profesora emerytowanego w Brnie, a rok później w Ostrawie.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Karierę naukową rozpoczęła jako specjalistka z zakresu fonetyki – w tej dziedzinie opublikowała liczne prace naukowe i dydaktyczne, np. Fonetika a fonologie (2008). Koncentrowała się także na dialektologii, socjolingwistyce i stylistyce. W swoim dorobku ma również publikacje dydaktyczne; jest współautorką dwóch podręczników dla szkół średnich i kilku podręczników dla obcokrajowców.

Zajmowała się także popularyzacją nauki i kultury językowejJazyk a kultura vyjadřování, 1998. Współautorka publikacji O češtině každodenní (1984) i Stylistika češtiny (1990). Współpracowała przy tworzeniu Biografického slovníku českých zemí[1], napisała kilkanaście haseł do Nového encyklopedického slovníku češtiny[2]. Przełożyła z języka staroczeskiego Kronikę tzw. Dalimila[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Złoty Medal Uniwersytetu Masaryka, 2011[4]

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • O češtině každodenní, 1984 – współautorka
  • Příruční mluvnice češtiny, 1995 – współautorka
  • Současná česká stylistika, 2003
  • Současná stylistika, 2008
  • Kapitoly z dějin české jazykovědné bohemistiky, 2008 – współautorka[5]
  • Úvod do fonetiky a fonologie pro bohemisty, 2008
  • Integrace v jazycích – Jazyky v integraci, 2010

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]