Marika Stiernstedt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marika Stiernstedt
ilustracja
Imię i nazwisko urodzenia Maria Sofia Alexandra
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1875
Sztokholm
Data i miejsce śmierci 25 października 1954
Finja
Zawód, zajęcie pisarka
Narodowość Szwecja Szwecja
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Marika Stiernstedt wł. Maria Sofia Alexandra Stiernstedt (ur. 12 stycznia 1875 w Sztokholmie, zm. 25 października 1954 w Finja) – szwedzka pisarka, dziennikarka, filantrop.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodziła z arystokratycznego środowiska – jej rodzicami byli generał Leonard Wilhelm Stiernstedt (1841-1919) i polska hrabina Maria Ciechanowiecka (1850-1876)[1]. W latach 1900-1906 była żoną pioniera lotnictwa barona Carla Gustava A. Cederströma (1867-1918) z którym miała córkę Lenę Cederström (1901-1974), utalentowaną aktorkę teatralną i filmową. W 1909 roku wyszła ponownie za mąż, za pisarza i dziennikarza Ludviga Anselma "Lubbe" Nordströma (1882-1942). Ich wspólnemu życiu poświęciła tom wspomnień pt. Kring ett äktenskap (1953).

Debiutowała w 1894 roku. Początkowo wydawała pod pseudonimem Mark Stern. Była znaną autorką, oprócz 21 powieści opublikowała opowiadania i dzienniki podróży, a także pakiet autobiograficzny. Przez pewien czas przewodniczyła Szwedzkiemu Stowarzyszeniu Pisarzy (w latach 1931–1936 i 1940–1943)[2].

W Polsce zostały wydane przetłumaczone na język polski powieści Mariki Stiernstedt: "Ullabella" (1929), "Cztery buławy", Warszawa (1938), "Kamienie młyńskie", Biblioteka Tygodnika Illustrowanego, Warszawa (1939)[3], "Zamach w Paryżu", Wydawnictwo Awir, Katowice (1947).

Wielokrotnie podkreślała, że czuje się pół Polką, co udowodniła angażując się na rzecz Polski w okresie I i II wojny światowej. W 1917 roku zaangażowała się na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości. Opublikowała broszurę pt. Polens rätt, w której przedstawiła losy Polski na przestrzeni wieków i podkreślała prawo Polaków do suwerenności. Głęboko wstrząśnięta napaścią Niemiec na Polskę napisała na ten temat w 1939 powieść Indian Sommar[4]. W okresie II wojny światowej starała się nieść pomoc Polakom znajdującym się pod okupacją niemiecką. W 1943 roku założyła Komitet Pomocy Polskim Dzieciom (Komitté Hjälp Polens Barn), organizując zbiórki z myślą o wysłaniu ich do okupowanej Polski[1]. Po II wojnie światowej pojechała do Polski z pomocą, nagłaśniała w prasie szwedzkiej potrzebę pomocy humanitarnej dla Polski. To zaowocowało dużymi zbiórkami: na polskie dzieci, na sierocińce[5]. W 1948 roku była uczestniczką Światowego Kongresu Intelektualistów we Wrocławiu[6][7].

4 grudnia 1945 uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi "w uznaniu dużych zasług, położonych w pracy społecznej dla demokracji polskiej, oraz w dziele niesienia pomocy dzieciom Polski"[8].

Zekranizowane powieści[9][edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]