Mariusz Pilis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mariusz Pilis
Zawód reżyser
scenarzysta filmowy
dziennikarz

Mariusz Pilis – polski reżyser, scenarzysta filmowy, dziennikarz i korespondent wojenny, autor filmów dokumentalnych[1]. Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Zawierciu. W 1987 ukończył Technikum Hutnicze im. St. Staszica w Zawierciu. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1987–1992. Czynnie zaangażowany w działalność opozycji antykomunistycznej. 1987/89 członek NZS i Komisji Uczelnianej NZS Uniwersytetu Jagiellońskiego[potrzebny przypis]. Autor filmów dokumentalnych o Kaukazie, Rosji, Azji Środkowej i Bliskim Wschodzie[1]. Współpracownik wielu telewizji, m.in. TVP, TVN, duńskiej TV2, holenderskiej VPRO oraz brytyjskich BBC i Channel 4[1]. Pracował jako korespondent TVP na Ukrainie[1]. Pomysłodawca i pierwszy dyrektor TVP Info[1]. Autor filmu dokumentalnego List z Polski ukazującego międzynarodowe tło katastrofy smoleńskiej. Był to pierwszy polski dokument o Katastrofie Smoleńskiej[potrzebny przypis]. List z Polski powstał na zamówienie holenderskiej telewizji publicznej VPRO, gdzie został wyemitowany w październiku 2010. Film nigdy nie miał premiery w Polsce. W internecie miał ponad 4 miliony odsłon.[potrzebny przypis]. Na podstawie wywiadów przeprowadzonych na potrzeby filmu powstała książka List z Polski[2]. W marcu 2013 powstał - Bunt Stadionów, który w internecie miał ponad 1,5 miliona odsłon. Nigdy nie doczekał się premiery telewizyjnej w Polsce. Poprzez obserwację środowisk kibiców piłkarskich w Polsce film opowiada o buncie młodego pokolenia i jego wpływie na sytuację polityczną i społeczną w kraju[potrzebny przypis]. W 2014 Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich nagrodziło film i reżysera Pierwszą Nagrodą im. St. Żeromskiego za najlepszy film dokumentalny o problematyce społecznej[3]. W 2018 jego dokument „Teraz i w godzinę śmierci” został nominowany w kategorii „najlepszy film”, do prestiżowej nagrody na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Katolickich „Mirabile Dictu” – nazywanym katolickim Oscarem[4]

Od stycznia do września 2016 był dyrektorem Telewizyjnej Agencji Informacyjnej[5].

W 2017 tworzył w PAP jako Redaktor Naczelny, Redakcję Opinii i Komentarzy[6]. W tym samym roku został członkiem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich[7].

W 2018/2019 – współtwórca i lider projektu INFO WILNO – Polskiej Telewizji Lokalnej dla Polaków na Wileńszczyźnie, projektu rządu Rzeczypospolitej Polskiej który przyjął później nazwę TVP WILNO[8]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Allah Akbar znaczy Bóg jest wielki (debiut reżyserski) (1995) – reżyseria i scenariusz
  • ...albo śmierć (1996) – reżyseria o scenariusz
  • Pocztówka z Samaszek (1996)- reżyseria
  • Cena prawdy (2001) – reżyseria i scenariusz
  • Wesele w kołchozie „Komunizm” (2002) – reżyseria i scenariusz
  • Gruzja – zabić prezydenta (2002) – reżyseria i scenariusz
  • Barbarzyńcy (2002) – reżyseria i scenariusz
  • Gorbaczow w Szwajcarii (2002) – reżyseria i scenariusz
  • Urodziny Prezydenta (2002) – reżyseria i scenariusz
  • Gra w Irak cz.1 i cz.2 (2003) – reżyseria i scenariusz
  • The Smell of Paradise (Zapach raju) (2004) – reżyseria i scenariusz
  • Sen (2004) – reżyseria i scenariusz
  • Dzień zwycięstwa (2005) – reżyseria i scenariusz
  • Dżihad – cztery odcinki (2005) reżyseria i scenariusz
  • Chechnya – The Dirty War (Czeczenia – brudna wojna) (2005)[9] – reżyseria i scenariusz
  • Exit Afghanistan („Wyjść z Afganistanu”) (2010)[10] – reżyseria i scenariusz
  • Brief uit Polen (List z Polski) (2010) – reżyseria i scenariusz
  • Futbol i kraty (2012) – reżyseria i scenariusz
  • Bunt stadionów (2013) – reżyseria i scenariusz
  • Teraz i w godzinę śmierci – (2017)[11] – scenariusz i reżyseria

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Mariusz Pilis (pol.). literatura.gildia.pl. [dostęp 2011-05-08].
  2. List z Polski, Mariusz Pilis, Artur Dmochowski (pol.). zysk.com.pl. [dostęp 2011-05-08].
  3. a b Nagrody SDP 2013. sdp.pl, 30 stycznia 2014. [dostęp 30 stycznia 2014].
  4. Katolicka Agencja Informacyjna KAI, Polski film powalczy o „katolickiego Oscara” [dostęp 2019-04-16].
  5. Były szef TAI Mariusz Pilis żegna się z Telewizją Polską. wirtualnemedia.pl, 2016-08-24. [dostęp 2016-08-24].
  6. Mariusz Pilis redaktorem naczelnym redakcji opinii i komentarzy PAP, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2019-04-16] (pol.).
  7. t, Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, sdp.pl [dostęp 2019-04-16] (ang.).
  8. Ilona Lewandowska, Mariusz Pilis: chciałbym, żeby język polski na Litwie zajął..., Kurier Wileński, 31 grudnia 2018 [dostęp 2019-04-16] (ang.).
  9. Dispatches: Chechnya – The Dirty War (ang.). documentaryheaven.com. [dostęp 2011-05-08].
  10. Exit Afghanistan (ang.). documentaryheaven.com. [dostęp 2011-05-08].
  11. Stowarzyszenie Filmowców Polskich, WP, l, „Teraz i w godzinę śmierci”: Zwiastun filmu o różańcu, www.sfp.org.pl [dostęp 2017-06-08].
  12. Informacja o przyznanych nagrodach na XVI Ogólnopolskim Niezależnym Przeglądzie Form Dokumentalnych – NURT 2010 w Kielcach (pol.). nurt.kck.com.pl. [dostęp 2011-05-08].
  13. Nagrody SDP 2002 (pol.). sdp.pl. [dostęp 2011-05-08].
  14. „Cena prawdy” zwycięzcą festiwalu „U siebie” (pol.). stopklatka.pl. [dostęp 2011-05-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]