Mariusz Zembrzuski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mariusz Zembrzuski ps. Jacek (ur. 1 kwietnia 1923 r. w Giedni[1] zm. 1 lipca 2014[2] w Warszawie) – prawnik, związkowiec, żołnierz Batalionów Chłopskich, porucznik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej jako syn Józefa i Marianny. W młodości zamieszkał w Winiarach. Należał do ZHP. W gimnazjum był komendantem Przysposobienia Wojskowego. W 1939 zdał małą maturę.

W kampanii wrześniowej walczył jako ochotnik. Służył w jednostce saperów pod Włodawą. W 1943 wstąpił do Batalionów Chłopskich. W okresie pomiędzy 20 września 1943 a 22 lutego 1944 elew Sandomierskiej Szkoły Podchorążych Piechoty BCh, którą ukończył z pierwszą lokatą. Organizacyjnie podlegał Leonowi Cieśli. Od września 1943 należał do Oddziału Partyzanckiego LSB, a od 10 stycznia 1944 samodzielnie dowodził Oddziałem Partyzanckim. Brał udział w akcjach dywersyjno-sabotażowych i zbrojnych. W czasie ataku na posterunek Sonderdienstu w Przeczowie 23 lutego 1944 został ciężko ranny. Dowództwo po nim objął Mieczysław Wałek.

Po zakończeniu wojny należał do ZMW Wici i PSL. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i ukończył go z tytułem magistra prawa. Podjął pracę w NBP, a później w Ministerstwie Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, gdzie pracował jako dyrektor departamentu. Działał w Związku Zawodowym Bankowców, gdzie był przewodniczącym Rady Zakładowej Centrali Banku i członkiem Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Banków. Należał do Ogólnopolskiego Związku Żołnierzy Batalionów Chłopskich.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojtas: w Gedyni pow. mławski
  2. Nekrolog. wyborcza.pl, 4 lipca 2014. [dostęp 2016-02-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]