Mariusz Zganiacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mariusz Zganiacz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1984
Wodzisław Śląski
Wzrost 173 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Odra Wodzisław Śląski
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2001–2002 Legia Warszawa 7 (0)
2003–2004 Świt Nowy Dwór Maz. (wyp.) 20 (1)
2004–2005 Odra Wodzisław 38 (2)
2006–2009 Korona Kielce 100 (8)
2010–2013 Piast Gliwice 85 (1)
2013 Piast II Gliwice 8 (1)
2014–2017 GKS Tychy 51 (3)
2017–2018 ROW 1964 Rybnik 30 (2)
2018– Odra Wodzisław Śląski 26 (2)
W sumie: 365 (20)
  1. Aktualne na: 15 czerwca 2019.

Mariusz Zganiacz (ur. 31 stycznia 1984 w Wodzisławiu Śląskim) – polski piłkarz grający na pozycji pomocnika. Karierę rozpoczął w Czarnych Gorzyce, następnie występował w SMS-ie Zabrze, Odrze Opole i Odrze Wodzisław Śląski, z której trampkarzami zdobył mistrzostwo Śląska. W 2001 testowany był przez Polonię Warszawa, ale ostatecznie trafił do innego stołecznego zespołu – Legii. W jej barwach zadebiutował w I lidze, jednak brak miejsca w podstawowym składzie spowodował, że w sezonie 2003/2004 został wypożyczony do Świtu Nowy Dwór Mazowiecki. Później przez półtora roku grał w Odrze Wodzisław Śląski, a w styczniu 2006 trafił do Korony Kielce. Wywalczył w niej miejsce w pierwszej jedenastce, choć początkowo rywalizował o nie z doświadczonym Arkadiuszem Bilskim. Jako jeden z niewielu nie odszedł z kieleckiego zespołu po spadku drużyny do nowo utworzonej I ligi. 31 grudnia 2009 jego kontrakt z Koroną wygasł i nie został przedłużony. W styczniu 2010 podpisał półtoraroczną umowę z Piastem Gliwice. W przerwie zimowej sezonu 2013/2014 odszedł za porozumieniem stron z Piasta podpisując dwuletnią umowę z GKS-em Tychy.

Mariusz Zganiacz regularnie występował w młodzieżowych reprezentacjach Polski, a trener Michał Globisz uznał go za najlepszego zawodnika turnieju eliminacyjnego do mistrzostw Europy drużyn do lat 19, który odbył się w Skandynawii. W zespole U-21 zadebiutował w spotkaniu z Łotwą, w którym strzelił też swojego pierwszego gola. Później był podstawowym zawodnikiem kadry do lat 21 i rozegrał w niej kilkanaście meczów.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze piłkarskie treningi Zganiacz rozpoczął w zespole trampkarzy Czarnych Gorzyce[1]. W wieku 10 lat był wyróżniającym się zawodnikiem, mimo iż rywalizował z chłopcami starszymi od siebie. Występował zawsze w koszulce z numerem dziesiątym, tak jak jego ówczesny idol Gheorghe Hagi z Rumunii[2]. W 1997 utalentowany zawodnik trafił do Odry Wodzisław Śląski. Po tym jak ukończył szkołę podstawową doszło do konfliktu pomiędzy działaczami Czarnych a Wodzisławia na tle finansowym i piłkarz rozpoczął grę w Odrze Opole[2]. Wcześniej jego talent dostrzegł trener kadry regionu śląskiego, Ferdynand Holewa, który wysłał go do zabrzańskiego SMS-u, gdzie zawodnik był szkolony przez dwa lata[3].

Legia Warszawa i Świt Nowy Dwór Mazowiecki[edytuj | edytuj kod]

Wiosną 2001 Zganiacz powrócił do Gorzyc, a latem przebywał na testach w Polonii Warszawa, której nie został jednak zawodnikiem. Wkrótce potem pojawiła się oferta ze stołecznej Legii, która wypożyczyła go na rok. W sezonie 2001/2002 był czołową postacią trzecioligowych rezerw, dlatego też trener Dragomir Okuka dał mu szansę zaprezentowania swoich umiejętności w pierwszym zespole. Wystąpił więc w końcówkach półfinałowych meczów pucharu Ligi z RKS-em Radomsko oraz w drugim spotkaniu finału tych rozgrywek, w którym Legia pokonała Wisłę Kraków. W lipcu 2002 klub z Warszawy wykupił Zganiacza za 120 tys. złotych[2].

W sezonie 2002/2003 Zganiacz zadebiutował w I lidze oraz europejskich pucharach. Na krajowych boiskach po raz pierwszy zagrał 3 sierpnia 2002 w meczu z Dyskobolią Grodzisk Wielkopolski, zmieniając w 86. minucie Dariusza Dudka. Debiut w Lidze Mistrzów zaliczył cztery dni później podczas zremisowanego 1:1 pojedynku z Vardarem Skopje. Wystąpił także w końcówce spotkania z Barceloną, przegranego przez stołeczny klub 0:1 po golu Mendiety. Łącznie rozegrał 10 meczów, jednak w żadnym z nich nie wyszedł w podstawowym składzie. Pomimo dużej rywalizacji w zespole czuł się w nim dobrze i nie myślał o odejściu[3]. Przed kolejnym sezonem Zganiacz przygotowywał się ze swoją drużyną na zgrupowaniu we Francji[4], jednak w sierpniu został wypożyczony do Świtu Nowy Dwór Mazowiecki, w którym miał nabrać doświadczenia, by w przyszłości stać się podstawowym rozgrywającym Legii[5]. W jego barwach strzelił pierwszego gola w I lidze. Uczynił to w kwietniowym meczu z Górnikiem Łęczna, a bramka ta dała Świtowi wygraną. Była także ozdobą tego spotkania – strzałem z powietrza z ok. 18 metrów Zganiacz nie dał szans bramkarzowi rywali, Robertowi Mioduszewskiemu[6].

Odra Wodzisław Śląski[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu sezonu, w którym Świt zajął przedostatnie, 13. miejsce, Zganiacz powrócił do Legii i podjął rozmowy w sprawie swojej przyszłości w stołecznym klubie. Ustalono że nie ma wielkich szans na występy w pierwszym zespole[7]. Miał zostać wypożyczony do Odry Wodzisław Śląski, ale ostatecznie przeszedł do niej na zasadzie transferu definitywnego, podpisując 2,5-letni kontrakt[8]. Zadebiutował w niej w przegranym 1:2 meczu z Amicą Wronki, w którym wystąpił w drugiej połowie. Następnie jednak regularnie pojawiał się w podstawowym składzie, a jego dwa gole w barażowym meczu z Widzewem Łódź w dużej mierze przyczyniły się do pozostania Odry w I lidze. W rundzie jesiennej kolejnego sezonu wystąpił łącznie w 21 spotkaniach oraz zdobył jednego gola w wygranym 3:0 pojedynku z GKS-em Bełchatów[9]. Po jej zakończeniu Zganiacz został wybrany przez internautów Piłkarskim Królem Wodzisławia AD 2005[10].

Korona Kielce i Piast Gliwice[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2006 Zganiacz podpisał czteroletni kontrakt z beniaminkiem Orange Ekstraklasy, Koroną Kielce[11]. Zadebiutował w niej 7 marca w wygranym po dogrywce 3:0 meczu z Legią Warszawa, rozegranym w ramach pucharu Polski. Pierwszego gola zdobył natomiast w kończącym ligowe zmagania pojedynku przeciwko Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski. W rundzie wiosennej o miejsce w podstawowym składzie walczył z doświadczonym Arkadiuszem Bilskim[12], który latem 2006 zakończył piłkarską karierę[13]. W sezonie 2006/2007 Zganiacz zagrał łącznie w 40 meczach i strzelił sześć goli, głównie z rzutów karnych. Wraz ze swoim klubem dotarł także do finału pucharu Polski, w którym Korona spotkała się z Dyskobolią Grodzisk Wielkopolski. Kielecka drużyna przegrała 0:2, a Zganiacz w 28. minucie opuścił boisko, gdyż został ukarany przez arbitra drugą żółtą, a w konsekwencji czerwoną kartką[14]. Na początku kolejnych rozgrywek piłkarz nie występował w pierwszej drużynie, zaliczył natomiast mecz Młodej Ekstraklasy z GKS-em Bełchatów, w którym zdobył jedną z dwóch bramek dla swojego zespołu. Później jednak wrócił do podstawowego składu pierwszej drużyny i miejsca w nim nie oddał już do końca. Strzelił ważnego gola w spotkaniu z Górnikiem Zabrze, choć boisko musiał opuścić przedwcześnie, ponieważ dostał czerwoną kartkę. Do siatki rywala trafił także przeciwko Zagłębiu Sosnowiec, przyczyniając się do zwycięstwa 2:0.

1 lipca 2008 roku Wydział Dyscypliny PZPN, mając dowody dostarczone przez prokuraturę we Wrocławiu („ustawienie” 14 meczów w sezonie 2003/2004), ukarał Koronę degradacją o jedną klasę rozgrywkową[15]. Dodatkowo klub z Kielc zapłacił 70 tys. zł. grzywny. Poprzednia decyzja WD PZPN mówiła także o rozpoczęciu nowego sezonu z 7 punktami ujemnymi[16], jednak po odwołaniu się władz klubu od tej decyzji, WD postanowił cofnąć tę karę[17]. Korona Kielce wystartowała do nowego sezonu z zerowym bilansem punktowym. Klub złożył kolejne odwołanie od decyzji WD PZPN, tym razem do Trybunału Arbitrażowego przy PKOl (TA). 6 sierpnia 2008 TA oddalił apelację Korony, tym samym karna degradacja klubu do I ligi w sezonie 2008/09 stała się faktem[18]. Z zespołu odeszło wielu podstawowych zawodników, jednak Zganiacz pozostał w nim[19]. W rundzie jesiennej wraz z Cezarym Wilkiem tworzył parę środkowych pomocników. W pierwszych wiosennych meczach również był podstawowym graczem. Pod koniec jednego z treningów odniósł kontuzję, z powodu której przez dłuższy czas był wyłączony z gry. Po jej wyleczeniu znowu wszedł do wyjściowej jedenastki i nie oddał w niej miejsca już do końca sezonu[20].

Korona po zwycięstwie w ostatniej kolejce nad Dolcanem Ząbki zajęła trzecie miejsce i uzyskała prawo gry w barażach[21], które jednak zostały odwołane[22]. 15 lipca, dzięki decyzji Komisji ds. Nagłych PZPN, kielecka drużyna bezpośrednio awansowała do Ekstraklasy[23]. Zganiacz w pierwszych pięciu meczach sezonu 2009/2010 występował w pierwszym składzie swojego klubu. Wszystko jednak zmieniło się po przyjściu do zespołu Aleksandara Vukovicia. Stracił miejsce w podstawowej jedenastce, a do tego swoją szansę znakomicie wykorzystał Cezary Wilk[24]. Od spotkania z Odrą Wodzisław Śląski na boisku pojawiał się coraz rzadziej. Pod koniec 2009 jego menadżer prowadził rozmowy z władzami Korony na temat przedłużenia kontraktu[25]. Zakończyły się one niepowodzeniem i 31 grudnia 2009 Zganiacz stał się wolnym zawodnikiem. Otrzymał propozycje gry w Odrze Wodzisław Śląski, Polonii Bytom, Górniku Zabrze, Arce Gdynia oraz Piaście Gliwice. Z tym ostatnim zespołem doszedł do porozumienia[26] i 4 stycznia 2010 podpisał z nim półtoraroczną umowę[27]. W nowym zespole szybko wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie, ale nie uchronił go przed spadkiem do I ligi[28]. W sezonie 2011/2012 wywalczył z Piastem awans do Ekstraklasy.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Mariusz Zganiacz od 15. roku życia regularnie występował w juniorskich i młodzieżowych reprezentacjach Polski[10]. We wrześniu 2002 został uznany przez trenera Michała Globisza najlepszym graczem turnieju eliminacyjnego do Mistrzostw Europy drużyn do lat 18. W wywiadzie opublikowanym na łamach „Sportu” trener opowiedział o turnieju, pochwalił blok defensywny swojego zespołu i Zganiacza – dodając przy tym, że nie było lepszych od niego[29]. Kilka miesięcy później ten sam szkoleniowiec w rozmowie z „Przeglądem Sportowym” przyznał, że na turnieju kwalifikacyjnym w Szwecji do Mistrzostw Europy U-19, w którym Polska zajęła pierwsze miejsce, wyprzedzając w swojej grupie Szwecję (remis 0:0), Chorwację (zwycięstwo 1:0) oraz Białoruś (1:0), to Zganiacz zrobił największe postępy i był bezwzględnie najlepszym graczem imprezy. Opisał go jako gracza bardzo ofensywnego i świetnie prowadzącego grę[30].

Do reprezentacji Polski do lat 21 Zganiacz po raz pierwszy został powołany w październiku 2002 przez trenera Edwarda Klejndinsta[31]. Został desygnowany na mecz eliminacji młodzieżowych mistrzostw Europy z Łotwą. Na boisku pojawił się w 79. minucie, zmieniając Łukasza Madeja. Pod koniec spotkania po rzucie rożnym wykonywanym przez Sebastiana Milę piłkę do Zganiacza zagrał Łukasz Garguła. Zganiacz uderzył mocno, a piłka po odbiciu się od jednego z Łotyszy wpadła do bramki[32]. Gol ten ustalił wynik pojedynku na 3:0 dla Polski. W listopadzie Zganiacz zagrał w podstawowym składzie kadry U-20 w meczu przeciwko Białorusi. Boisko opuścił w 35. minucie, gdy wszedł za niego Karol Gregorek[33]. W marcu 2003 zdobył bramkę dla reprezentacji U-19 w spotkaniu z Hiszpanią, przyczyniając się do zwycięstwa 2:1[34].

Na początku czerwca 2003 trener reprezentacji Polski do lat 20, Władysław Żmuda, podał skład kadry na turniej we francuskim Tulonie. Znalazł się w nim Zganiacz[35]. Impreza zakończyła się dla Polaków nieudanie – nie zdołali wygrać ani zremisować żadnego meczu, wszystkie cztery przegrali, a sam Zganiacz grał przeciętnie[36]. W sierpniu wystąpił w towarzyskim pojedynku z Czechami, a po jego golu z rzutu karnego polski zespół prowadził 1:0. Przegrał jednak, a bramka Zganiacza okazała się honorową[37]. Następnie regularnie grał w reprezentacji U-21, występując m.in. w pojedynkach z Austrią czy Walią. Ostatni raz w barwach narodowych wybiegł we wrześniu 2006, podczas przegranego 0:2 meczu z Portugalią, który pozbawił biało-czerwonych możliwości ubiegania się o grę w finałach mistrzostw Europy tej kategorii wiekowej[38].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Legia Warszawa[edytuj | edytuj kod]

Piast Gliwice[edytuj | edytuj kod]

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Aktualne na 15 czerwca 2019:

Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Europa Inne[a] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Legia Warszawa 2001/2002 w Ekstraklasa 0 0 0 0 3 0 3 0
2002/2003 Ekstraklasa 7 1 1 0 2 0 10 0
Ogólnie 7 0 1 0 2 0 3 0 13 0
Świt Nowy Dwór Mazowiecki 2003/2004 Ekstraklasa 20 1 0 0 20 1
Ogólnie 20 1 0 0 0 0 0 0 20 1
Odra Wodzisław Śląski 2004/2005 Ekstraklasa 22 1 2 0 2 2 26 3
2005/2006 j Ekstraklasa 16 1 5 0 21 1
Ogólnie 38 2 7 0 0 0 2 2 47 4
Korona Kielce 2005/2006 w Ekstraklasa 11 1 3 0 14 1
2006/2007 Ekstraklasa 29 5 6 0 5 1 40 6
2007/2008 Ekstraklasa 24 2 2 0 2 0 28 2
2008/2009 I liga 23 0 0 0 23 0
2009/2010 j Ekstraklasa 13 0 2 0 15 0
Ogólnie 100 8 13 0 0 0 7 1 120 9
Piast Gliwice 2009/2010 w Ekstraklasa 13 0 0 0 13 0
2010/2011 I liga 23 0 0 0 23 0
2011/2012 I liga 27 0 0 0 27 0
2012/2013 Ekstraklasa 17 1 3 0 20 1
2013/2014 j Ekstraklasa 5 0 0 0 5 0
Ogólnie 85 1 3 0 0 0 0 0 88 1
GKS Tychy 2013/2014 w I liga 15 0 0 0 15 0
2014/2015 I liga 11 1 1 0 12 1
2015/2016 II liga 25 2 1 0 26 2
2016/2017 j I liga 0 0 2 0 2 0
Ogólnie 51 3 4 0 0 0 0 0 55 3
ROW 1964 Rybnik 2016/2017 w II liga 13 2 0 0 13 2
2017/2018 II liga 17 0 0 0 17 0
Ogólnie 30 2 0 0 0 0 0 0 30 2
Odra Wodzisław Śląski 2018/2019 Klasa okręgowa 26 2 5 1 31 3
Ogólnie 26 2 5 1 0 0 0 0 31 3
Ogólnie w karierze 357 19 33 1 2 0 12 3 404 23

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Puchar ligi i baraże.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sylwetka Mariusza Zganiacza, młodego piłkarza Legii Warszawa (pol.). sport.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  2. a b c Sylwetka Mariusza Zganiacza. (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  3. a b Mariusz Zganiacz - śląski talent w Legii (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  4. Kadra na zgrupowanie we Francji (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  5. Zganiacz po doświadczenie (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  6. Lukullus-Świt Nowy Dwór – Górnik Łęczna 1:0 (pol.). gazeta.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  7. Zganiacz zagra w Odrze (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  8. Mariusz Zganiacz nowym graczem Odry Wodzisław (pol.). gazeta.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  9. Mariusz Zganiacz → Sezon 2005/2006 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  10. a b Drzymont i Zganiacz w Koronie! (pol.). korona-kielce.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  11. Zganiacz i Drzymont w Kielcach na 4 lata (pol.). 90minut.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  12. Mariusz Zganiacz - Waleczne Serce (pol.). mks-korona-kielce.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  13. Bilski i Kaliszan zakończyli kariery (pol.). pzpn.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  14. Puchar dla Dyskobolii (pol.). korona-kielce.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  15. Korona Kielce zdegradowana! (pol.). sport.pl. [dostęp 13 sierpnia 2009].
  16. Korona Kielce zdegradowana! (pol.). pilka.pl. [dostęp 13 sierpnia 2009].
  17. Bez ujemnych punktów, ale jednak w I lidze (pol.). korona-kielce.pl. [dostęp 13 sierpnia 2009].
  18. PKOl oddalił apelację Korony (pol.). 90minut.pl. [dostęp 13 sierpnia 2009].
  19. Sportowe wzloty i upadki w 2008 roku: Lipiec - Degradacja Korony (pol.). echodnia.eu. [dostęp 11 sierpnia 2009].
  20. Podsumowanie: POMOC (pol.). korona-kielce.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  21. Mamy baraże!!!!!!! (pol.). korona-kielce.pl. [dostęp 13 sierpnia 2009].
  22. Baraże odwołane! (pol.). korona-kielce.pl. [dostęp 13 sierpnia 2009].
  23. Korona w Ekstraklasie (pol.). 90minut.pl. [dostęp 13 sierpnia].
  24. Podsumowanie: POMOC - CZĘŚĆ 2 (pol.). korona-kielce.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  25. Maciej Tataj do Korony? Mariusz Zganiacz do Piasta Gliwice lub Arki Gdynia? (pol.). echodnia.eu. [dostęp 27 czerwca 2010].
  26. Piast pozyska pomocnika Korony (pol.). sports.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  27. Mariusz Zganiacz podpisał kontrakt z Piastem (pol.). 90minut.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  28. Ekstraklasa. Lech mistrzem Polski, Piast i Odra spadają z ligi (pol.). sport.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  29. Zganiacz najlepszy (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  30. Zganiacz najlepszy! (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  31. Kadra piłkarskie reprezentacji Polski U21 na mecz z Łotwa (pol.). sport.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].
  32. Bramka Zganiacza (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  33. 35 minut Zganiacza (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  34. Zganiacz strzelił bramkę Hiszpanom! (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  35. Żmuda powołał Zganiacza (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  36. Klęska Polaków, Zganiacz słabo (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  37. Zganiacz strzelił (pol.). legia.net. [dostęp 27 czerwca 2010].
  38. Reprezentacja U-21: Koniec snów o Pekinie (pol.). pzpn.pl. [dostęp 27 czerwca 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]