Markku Tuokko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Markku Tuokko
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1951
Nurmo
Data i miejsce śmierci 20 lutego 2015
Lohja
Wzrost 196 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Mistrzostwa Europy
srebro Praga 1978 rzut dyskiem
Uniwersjada
złoto Rzym 1975 rzut dyskiem
srebro Meksyk 1979 rzut dyskiem

Markku Martti Tuokko (ur. 24 czerwca 1951 w Nurmo, obecnie część Seinäjoki, zm. 20 lutego 2015 w Lohji[1]) – fiński lekkoatleta, specjalista rzutu dyskiem i pchnięcia kulą, medalista mistrzostw Europy w 1978.

Odpadł w kwalifikacjach rzutu dyskiem na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie[2]. Zwyciężył w tej konkurencji na uniwersjadzie w 1975 w Rzymie[3]. Na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu odpadł w kwalifikacjach rzutu dyskiem[1]. Zajął 10. miejsce w pchnięciu kulą na halowych mistrzostwach Europy w 1977 w San Sebastián[4].

Podczas zawodów finałowych pucharu Europy w 1977 w Helsinkach Tuokko pierwotnie wygrał konkurs rzutu dyskiem[5], lecz następnie wykryto u niego (i u dwóch innych fińskich lekkoatletów: skoczka wzwyż Asko Pesonena i oszczepnika Seppo Hovinena) stosowanie niedozwolonego dopingu w postaci sterydów anabolicznych. Początkowo wszyscy trzej zawodnicy zostali dożywotnie zdyskwalifikowani przez IAAF, lecz w sierpniu 1978 przywrócono im prawa zawodnicze po apelacji złożonej przez Fińską Federację Lekkoatletyczną[1].

Tuokko zdobył srebrny medal w rzucie dyskiem na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze, przegrywając tylko z Wolfgangiem Schmidtem z Niemieckiej Republiki Demokratycznej, a wyprzedzając Imricha Bugára z Czechosłowacji[6]. Zajął 4. miejsce w pchnięciu kulą na halowych mistrzostwach Europy w 1979 w Wiedniu[7]. Zdobył srebrny medal w rzucie dyskiem na uniwersjadzie w 1979 w Meksykiu, za Wolfgangiem Schmidtem[3].

Zajął 9. miejsce w rzucie dyskiem na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie[1] i 10. miejsce w pchnięciu kulą na halowych mistrzostwach Europy w 1981 w Grenoble[8], a na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach miał wszystkie próby nieważne w kwalifikacjach rzutu dyskiem[9].

Był mistrzem Finlandii w rzucie dyskiem w latach 1977 i 1979–1982[10]

Dwukrotnie poprawiał rekord Finlandii w rzucie dyskiem do rezultatu 68,12 m, osiągniętego 5 maja 1979 we Fresno. Jego rekord poprawił dopiero w 2001 Timo Tompuri rzutem na odległość 69,62 m[11].

Jego rekord życiowy w pchnięciu kulą wynosił 20,03 m (uzyskany 18 sierpnia 1979 w Mikkeli)[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Markku Tuokko Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2019-11-20] (ang.).
  2. Berlin 2018 Leichtatletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 548-549 [dostęp 2019-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  3. a b World Student Games (Universiade – Men), GBRAthletics [dostęp 2019-11-20] (ang.).
  4. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 449 [dostęp 2019-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
  5. Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 40-leciu PRL. Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów - mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984, s. 265.
  6. Berlin 2018 Leichtatletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 556 [dostęp 2019-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  7. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 457 [dostęp 2019-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
  8. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 465 [dostęp 2019-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
  9. Berlin 2018 Leichtatletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 564 [dostęp 2019-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  10. Finnish Championships, GBRAthletics [dostęp 2019-11-20] (ang.).
  11. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 140.
  12. Markku TUOKKO, worldathletics.org [dostęp 2019-11-20] (ang.).