Marlen Chucyjew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marlen Chucyjew
Ilustracja
Prawdziwe imię i nazwisko Marlen Martynowicz Chuciszwili
Data i miejsce urodzenia 4 października 1925
Tbilisi
Data i miejsce śmierci 19 marca 2019
Moskwa
Zawód reżyser, scenarzysta, aktor

Marlen Martynowicz Chucyjew (ros. Марле́н Марты́нович Хуци́ев; ur. 4 października 1925 w Tbilisi, zm. 19 marca 2019 w Moskwie[1]) – radziecki i rosyjski reżyser filmowy, scenarzysta oraz aktor pochodzenia gruzińskiego. Ludowy Artysta ZSRR (1986). Autor kultowych filmów o pokoleniu lat sześćdziesiątych: Mam 20 lat (1965) i Letni deszcz (1967). Jeden z czołowych poetów i moralistów radzieckiego kina[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Tbilisi w rodzinie zdeklarowanego komunisty Martyna Chuciszwili (tak brzmiało oryginalne gruzińskie nazwisko reżysera) oraz aktorki Niny Uteneliszwili. Ojciec zginął w czasie stalinowskiej Wielkiej Czystki w 1937.

Absolwent moskiewskiego WGIK-u (ukończył wydział reżyserii w 1952). W latach 1952– 1958 pracował w wytwórni filmowej w Odessie, a od 1965 tworzył filmy dla studia Mosfilm. Jego debiut fabularny, Wiosna na ulicy Zarzecznej (1956), znakomicie oddawał nastrój chruszczowowskiej odwilży lat 50. i stał się jednym z największych komercyjnych sukcesów dekady. Trzy lata później Chucyjew dał początek karierze Wasilija Szukszyna, kiedy obsadził go w głównej roli w filmie Bądź moim synem (1959).

W latach sześćdziesiątych nakręcił swoje dwa arcydzieła: nagrodzony na MFF w Wenecji Mam 20 lat (1965) i Letni deszcz (1967). Obydwa filmy, oddające klimat swoich czasów i portretujące pokolenie wkraczających w dorosłość młodych ludzi, nie przypadły do gustu ówczesnym władzom. Chucyjew został zmuszony do artystycznego milczenia przez kolejne lata. Kręcił jedynie pojedyncze filmy telewizyjne i dokumentalne.

Od 1978 uczył studentów wydziału reżyserii we WGIK-u. Jego wielkim powrotem do kina był film Infinitas (1992), który zdobył Nagrodę im. Alfreda Bauera i Nagrodę Jury Ekumenicznego na 42. MFF w Berlinie.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Мариана Панкина: Умер режиссер Марлен Хуциев (ros.). spletnik.ru, 19 marca 2019. [dostęp 2019-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-20)].
  2. Chucyjew Marlen, portalwiedzy.onet.pl
  3. Kazimierz Nowacki (red.), Z filmem radzieckim na ty, Kraków 1972, s. 45.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Galina Dołmatowska, Irina Szyłowa, Sylwetki radzieckiego ekranu, przeł. z ros. Marek Dzierwajłło, Wydawnictwo Progress, Moskwa 1980, s. 55-65.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]