Marzena Najmowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marzena Najmowicz
skrzydłowa/środkowa
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1969
Olsztyn
Wzrost 188 cm
Kariera
Aktywność 1986–2006

Marzena Najmowicz (ur. 25 kwietnia 1969 w Olsztynie) – polska koszykarka grająca na pozycji skrzydłowej/środkowej, reprezentantka kraju.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Marzena Najmowicz karierę sportową zaczynała w zespole Stomilu Olsztyn, z którego w 1988 przeszła do ekstraklasowego zespołu Olimpii Poznań. Szybko wkomponowała się w zespół i przez kolejne 7 lat była jego główną postacią. Z zespołem w tym czasie zdobyła 7 medali Mistrzostw Polski - 2 złote (1992/93, 1993/94), 1 srebrny (1994/95) i 4 brązowe (1988/89, 1989/90, 1990/91, 1991/92). W 1992 roku poszła na urlop macierzyński. Po powrocie[1] była uczestniczką największych sukcesów Olimpii - finału pucharu im. Liliany Ronchetti w 1993 roku oraz trzeciego miejsca w Final Four Pucharu Europy rok później. W 1995 roku przeniosła się na dwa lata do Warty Gdynia, z którą zdobyła złoty i srebrny medal Mistrzostw Polski oraz grała w europejskich pucharach. Później przez jeden sezon występowała w Pabianicach. Od 1998 roku grała dla Ślęzy Wrocław, a zwieńczeniem udanych występów był brązowy medal zdobyty w 2001 roku. Po sezonie zawodniczka jednak nie doszła do porozumienia z klubem i kontraktu nie przedłużyła[2]. Skorzystała wówczas z oferty Quaya Poznań, z którym związała się na dwa lata[3]. Po odejściu z Poznania nosiła się z zakończeniem kariery, lecz w styczniu 2004 roku wróciła na parkiety - zasiliła szeregi pierwszoligowej drużyny Tęczy Leszno[4]. Grała w Lesznie przez 3 sezony. Gdy w 2006 roku Tęcza Leszno wywalczyła awans do ekstraklasy, Najmowicz miała być podstawową podkoszową zawodniczką[5], lecz w żadnym meczu nie wystąpiła i zrezygnowała z gry.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie[6][7], o ile nie zaznaczono inaczej.

Drużynowe
Reprezentacja

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]