Masters Snooker 2007

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Masters
2006 ← 2007 → 2008
Snooker balls triangled.png
Liczba uczestników 16 + 3 z dzikich kart
Miejsce Anglia Wembley Arena, Londyn
Zwycięzca Anglia Ronnie O’Sullivan
II miejsce Chińska Republika Ludowa Ding Junhui
Najwyższy break 147 Chińska Republika Ludowa Ding Junhui
Rozegrane mecze {{{liczba rozegranych meczów}}}

Nierankingowy turniej Saga Insurance Masters został rozegrany w dniach 14 - 21 stycznia 2007 roku w hali widowiskowej Wembley Arena w Londynie. Obrońcą tytułu mistrzowskiego był John Higgins, który przegrał w pierwszym meczu ze Stephenem Maguire 5:6.

Zwycięzcą turnieju został Ronnie O’Sullivan, który pokonał w finale Dinga Junhui 10:3.

W Polsce turniej transmitowała stacja komercyjna Eurosport.

Wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

  • Ding Junhui w siódmym framie meczu rundy dzikich kart z Anthonym Hamiltonem wbił pierwszego w swojej karierze breaka maksymalnego 147 punktów. Był to zaledwie drugi break maksymalny w historii Masters. Pierwszego uzyskał Kirk Stevens w 1984 roku.
  • W finale turnieju doszło do dziwnej sytuacji. Ding Junhui przy stanie 3:9 zaoferował Ronnie O’Sullivanowi tradycyjny uścisk dłoni, oznaczający poddanie meczu. Anglik sugestywnie wyprowadził Chińczyka z sali na regulaminową 20-minutową przerwę, po czym obaj wrócili do gry. Po meczu O’Sullivan powiedział, że Ding myślał, iż mecz toczy się do dziewięciu wygranych frame'ów.[1] Chińczyk nie skomentował tego zdarzenia, natomiast większość obserwatorów była zdania, że Ding faktycznie chciał przedwcześnie poddać mecz.

Breaki stupunktowe[edytuj | edytuj kod]

Runda dzikich kart[edytuj | edytuj kod]

W rundzie dzikich kart wzięło udział trzech dodatkowych zawodników gospodarzy, którzy na poniższej liście są wymienieni jako drudzy.

Drabinka turniejowa[edytuj | edytuj kod]

  Pierwsza runda Ćwierćfinały Półfinały Finał
                                     
Szkocja  John Higgins 5  
Szkocja  Stephen Maguire 6  
  Szkocja  Stephen Maguire 6  
  Australia  Neil Robertson 2  
Walia  Mark J. Williams 0
Australia  Neil Robertson 6  
  Szkocja  Stephen Maguire 4  
  Anglia  Ronnie O’Sullivan 6  
Anglia  Ronnie O’Sullivan 6  
Anglia  Allister Carter 1  
  Anglia  Ronnie O’Sullivan 6
  Irlandia  Ken Doherty 5  
Irlandia  Ken Doherty 6
Anglia  Barry Hawkins 3  
  Anglia  Ronnie O’Sullivan 10
  Chińska Republika Ludowa  Ding Junhui 3
Szkocja  Stephen Hendry 6  
Walia  Matthew Stevens 5  
  Szkocja  Stephen Hendry 6
  Anglia  Shaun Murphy 3  
Anglia  Steve Davis 3
Anglia  Shaun Murphy 6  
  Szkocja  Stephen Hendry 2
  Chińska Republika Ludowa  Ding Junhui 6  
Anglia  Peter Ebdon 3  
Chińska Republika Ludowa  Ding Junhui 6  
  Chińska Republika Ludowa  Ding Junhui 6
  Anglia  Stephen Lee 2  
Szkocja  Graeme Dott 2
Anglia  Stephen Lee 6  

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]