Matsutaro Wakamoto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Matsutaro Wakamoto (jap. 若本 松太郎 Wakamoto Matsutaro)japoński i mandżurski skoczek narciarski, dwuboista i alpejczyk. Mistrz Japonii w skokach narciarskich, dwukrotny mistrz Japonii juniorów w slalomie i reprezentant Mandżukuo [a] na nieoficjalnych zimowych igrzyskach azjatyckich w 1943.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1938 zdobył tytuł mistrza Japonii juniorów w slalomie na stokach Sapporo[2]. 10 stycznia 1938 wziął udział w konkursie skoków na Stadionie Koshien[3]. Oddał najdłuższy skok (27 metrów), jednak nie wystarczył on do zajęcia miejsca na podium[3]. Rywalizacji przyglądało się 40 tysięcy widzów[3]. 27 lutego 1938 wziął udział w konkursie skoków na Stadionie Korakuen, zajął 8. miejsce[4]. W 1939 w Sapporo obronił tytuł mistrza Japonii juniorów w slalomie, o ile wcześniej występował bez klubu to tym razem reprezentował Toyoharę[2]. W 1943 mistrzostwa Japonii w narciarstwie rozegrano pierwszy i ostatni raz w Nikkō, w prefekturze Tochigi[5]. Na tamtejszej skoczni Wakamoto zwyciężył, do zawodów przystępując jako reprezentant Mandżukuo[5]. W tymże roku wziął on też udział w rozgrywanych w Xinjing nieoficjalnych zimowych igrzyskach azjatyckich i zdobył dla Mandżukuo dwa srebrne medale, w skokach ustępując jedynie Fumiemu Asaki, a w zjeździe Kaneyukiemu Wakao[6].

W następnych latach z powodu wojny nie odbywały się mistrzostwa Japonii i inne cykliczne zawody narciarskie a zajęcie Toyohary przez Związek Radziecki uniemożliwiło Wakamoto reprezentowanie tamtejszego klubu, związał się on w następnych latach z klubem w Sapporo. Po wojnie pracował jako instruktor narciarski dla amerykańskich żołnierzy[7]. 23 lutego 1947 wygrał konkurs skoków na skoczni Ōkurayama w ramach 18. edycji Miyasama Ski Games[8]. W 1951 zwyciężył w slalomie w lokalnych zawodach w Otaru[7]. W późniejszych latach wygrywał zawody w skokach w kategorii wiekowej trzydziestolatków: w 1953 w Ōdate, w 1955 w Asahikawie, 2 marca 1958 w Sapporo i 22 lutego 1959 w Yonezawie, te dwa pierwsze reprezentując prefekturę Hokkaido, a dwa późniejsze jako reprezentant Tokio[9].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Mandżukuo było uważane przez Ligę Narodów za integralną część Chin[1], nie było członkiem ani FIS, ani MKOlu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katarzyna Michalewicz, Cesarstwo Mandżukuo a II Rzeczpospolita, polska-azja.pl [dostęp 2019-01-21].
  2. a b 連載7 記録に見る日本のスキー競技史1923年、日本のスキー競技ははじまった 公益財団法人全日本スキー連盟 [dostęp 2019-01-21] (jap.).
  3. a b c 写真で見る、古き人工スキー場の歴史, skis-hijikata.o.oo7.jp [dostęp 2019-01-21].
  4. 都スキー・ジャンピング [w:] スキー年鑑1938-1939, 北海道立図書館蔵, s. 124–128.
  5. a b 全日本スキー選手権大会 ノルディック/第13回(1935年)~第25回(1947年) 公益財団法人全日本スキー連盟 [dostęp 2019-01-21] (jap.).
  6. 運動年鑑. 昭和18年度, 朝日新聞社, 1943, s. 26.
  7. a b Ohara Masami, 冬のスポーツと私, skatekanako.web.fc2.com [dostęp 2019-01-21].
  8. 宮様スキー大会五十年史, 財団法人札幌スキー連盟.
  9. 国民体育大会50年のあゆみ 競技記録編 日本体育協会編集.