Maurycy Drewiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maurycy Drewiński
Ilustracja
Maurycy Drewiński w młodości
Data urodzenia ok. 1845
Data i miejsce śmierci 1 października 1916
Sanok
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Sanoku
Zawód, zajęcie lekarz
Narodowość polska
Tytuł naukowy doktor
Alma Mater Uniwersytet Wiedeński
Rodzice Szymon, Klara
Małżeństwo Bolesława
Dzieci Maria, Emil, Wanda, Stanisława, Edward, Bolesław
Krewni i powinowaci Emil Rylski (dziadek),
Sabina, Teodozja, Eleonora (siostry),
Stefan Lewicki (zięć),
Janusz Szuber (prawnuk)
Odznaczenia
Odznaka Honorowa Austriackiego Czerwonego Krzyża

Maurycy Drewiński (ur. ok. 1845, zm. 1 października 1916 w Sanoku) – polski lekarz z tytułem doktora, działacz społeczny.

Grobowiec rodziny Drewińskich na cmentarzu w Sanoku

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Maurycy Drewiński urodził się w Sanoku[1] ok. 1845[2][3][a]. Był jednym z pięciorga dzieci[4] Szymona Drewińskiego (przybyły wraz z Mateuszem Beksińskim do Galicji z obszaru zaboru rosyjskiego po upadku powstania listopadowego w 1831[5], radny miejski w Sanoku[6], zm. 1875 w wieku 64 lat[7]) i Klary Witowskiej (wzgl. Klarysa, wdowa pochodząca z ziemiańskiego rodu Rylskich, posiadających majątki Berezka i Hoczew, córka Emila Rylskiego[8], właściciela Hoczwi[9][10], zm. 1872 w wieku 64 lat[11][12])[13][3]. Jego siostrami były: starsza Sabina (zm. 1922 w wieku 78 lat[14][15]), młodsza Teodozja[16][17] (1848–1941, nauczycielka w Sanoku)[18], oraz trzecia Eleonora[3]. Jego brat popełnił samobójstwo, a rodzice zmarli przedwcześnie[4]. Rodzina Drewińskich zamieszkiwała w drewnianych domu, umiejscowionym przy ówczesnej ulicy Zielonej (późniejsza ulica Jana III Sobieskiego), orientacyjnie położony naprzeciw budynku przy ul. Teofila Lenartowicza 2, który został zlikwidowany w latach 70. XX wieku, a na jego miejscu powstał blok mieszkalny. Maurycy był nazywano przez bliskich Mosio[3].

W 1867 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Przemyślu[1]. Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Wiedeńskim uzyskując tytuł naukowy doktora[1][19][3]. Na przełomie XIX/XX wieku był lekarzem miejskim w Sanoku[20][21][22][23][24][25][26][27][28][29][30][31][32][33][34][35][36][37][38][39][40][41][42] [43][44][45][46][47][48][49][50][51][52][53][54][55][56]. Ordynował w tamtejszym Szpitalu Powszechnym, w którym od około 1888 do około 1897 był prymariuszem[57][58][59][60][61][62][63][64][65][66][67], później został kierownikiem[68]. Pełnił funkcję kierownika Kasy Chorych (przychodnia)[19]. Pracował jako lekarz w Fabryce Maszyn i Wagonów w Sanoku[67].

Został wybrany sędzią przysięgłym sądu w Przemyślu na czteroletnią kadencję od 17 listopada 1888[69]. Był członkiem zwyczajnym Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego[70][71]. Należał do sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1890, 1906, 1912) i udzielał się w jego strukturach[72][73][74][75]. 17 stycznia 1904 został wybrany prezesem Czytelni Mieszczańskiej w Sanoku, funkcjonującej w budynku Ramerówka[76]. Był wybierany członkiem wydziału „Towarzystwa Bursy”, sprawującego pieczę nad Bursą Jubileuszową im. Cesarza Franciszka Józefa w Sanoku: 28 września 1904[77], 28 września 1905[78]. Uchodził za organizatora zabaw podczas imprez miejskich[79].

W Sanoku został działaczem ruchu robotniczego[80]. Był aktywistą Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego[19]. W 1912 został prezesem założonego wówczas w Sanoku oddziału Związku Strzeleckiego[81][67]. Na początku XX wieku pełnił mandat radnego rady miejskiej w Sanoku i udzielał się aktywnie na jej posiedzeniach[82][83][84][85][86][87][88][89][90][91]. Został reprezentantem ze strony miasta na organizowany w Sanoku w dniach 23-25 lipca 1904 zjazd delegatów ochotniczych straży pożarnych[92]. W wyborach w 1907 został wybrany zastępcą radnego[93][94]. 4 lutego 1904 został wybrany członkiem wydziału miejskiej Kasy Oszczędności w Sanoku[95].

Do 1916 zamieszkiwał na piętrze kamienicy w północno-wschodniej części sanockiego rynku (obecnie pod adresem ul. Rynek 12), na parterze której prowadził gabinet lekarski[96][97]. Podczas I wojny światowej jako lekarz służył w szpitalu zakaźnym c. i k. armii w Jarosławiu i w 1916 został odznaczony przez arcyksięcia Franciszka Salwatora odznaką honorową Czerwonego Krzyża II klasy z dekoracją wojenną[98][99]. Zmarł 1 października 1916 w Sanoku[2][100][67]. 3 października został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku[2].

Jego żoną od około 1884 przez 11 lat była pochodząca z Transylwanii Bolesława z domu Kronstein (ur. ok. 1866, córka Jana i Antoniny z domu Drzewieckiej, zmarła 21 maja 1895 w Sanoku na zapalenie płuc[101][102][2]), która według Janusza Szubera była austriacką Niemką, która w wieku 18 lat dla małżeństwa z Maurycym Drewińskim zmieniła imię na Bolesława oraz wyznanie z luterańskiego na rzymskokatolickie[103]; zmarła 21 maja 1895 w wieku 28/29 lat[68][67]. Jego dziećmi byli Maria (żona nauczyciela Stefana Lewickiego, których córką była Ewa, a jej synem, czyli prawnukiem M. Drewińskiego jest Janusz Szuber, który został poetą[104][105][96]), Emil Mieczysław (ur. 30 listopada 1884[106], zm. 22 sierpnia 1902 na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych[107][108]), Wanda Aleksandra (zm. 3 grudnia 1887 mając 7 miesięcy)[109], Stanisława Włodzimiera (zm. 19 marca 1888 w wieku ponad roku na tyfus[110]), Edward Maurycy (ur. 1891)[111][112][113], Bolesław (1895–1936, podporucznik rezerwy żandarmerii Wojska Polskiego, komisarz posterunku powiatowego Policji Państwowej w Brzozowie, oskarżony i skazany w sprawie o zabójstwo Jana Chudzika z 1933[114], żonaty z Marią, siostrą Stefana Lewickiego[115][116][117][118][119].

Janusz Szuber zawarł odniesienia do osoby dr. Maurycego Drewińskiego w swojej twórczości: w wierszu pt. Protoplaści, opublikowanym w tomiku poezji pt. Apokryfy i epitafia sanockie z 1995[3], w wierszach pt. Drzazga[120] i pt. Kolej transwersalna 1884, opublikowanych w tomiku poezji pt. Pan Dymiącego Zwierciadła z 1996[67], w wierszu pt. Nero, opublikowanym w tomiku poezji pt. Wpis do ksiąg wieczystych z 2009[18], w publikacji pt. Mojość z 2005[121] oraz w wierszu pt. Rynek 14/1, opublikowanym w tomiku poezji pod tym samym tytułem z 2016[96].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Szuber w wierszu pt. Protoplaści, opisując Drewińskich, wzmiankował o fotograficznym portrecie rodzinnym z 1864 roku, na którym Maurycy Drewiński miał 19 lat. Parafialna księga zmarłych podając śmierć Maurycego Drewińskiego w 1916 wskazała wiek życia 71 lat.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Przemyślu za rok szkolny 1894. Przemyśl: 1894, s. 130.
  2. a b c d Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 201 (poz. 160).
  3. a b c d e f Wiersz Janusza Szubera pt. Protoplaści. Janusz Szuber: Apokryfy i epitafia sanockie. Sanok: 1995, s. 26.
  4. a b Janusz Szuber: Pianie kogutów. Kraków: Wydawnictwo „Znak”, 2008, s. 54-55. ISBN 978-83-240-0941-1.
  5. Mojość 2005 ↓, s. 65.
  6. Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 373.
  7. Księga zmarłych 1855–1878 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 344 (poz. 122).
  8. Moi najbliżsi 2003 ↓, s. 73.
  9. Karol Wild: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: 1855, s. 65.
  10. Przedstawicielem rodu był m.in. August Ścibor-Rylski
  11. Księga zmarłych 1855–1878 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 278 (poz. 200).
  12. Janusz Szuber w wierszu pt. Klara, wydanym w tomikach poezji Apokryfy i epitafia sanockie z 1995, pt. Tam, gdzie niedźwiedzie piwo warzą z 2004 oraz Pianie kogutów z 2008, podał, że jego prababka została ochrzczona w Beresce w 1809. Janusz Szuber: Apokryfy i epitafia sanockie. Sanok: 1995, s. 17. Janusz Szuber: Tam, gdzie niedźwiedzie piwo warzą. Olszanica: Wydawnictwo BOSZ, 2004, s. 65. ISBN 83-87730-87-4. Janusz Szuber: Pianie kogutów. Kraków: Wydawnictwo „Znak”, 2008, s. 13. ISBN 978-83-240-0941-1.
  13. Stefan Stefański. Pan Stefański opowiada. Ciocia Dozia. „Tygodnik Sanocki”, s. 6, Nr 38 (150) z 23 września 1994. 
  14. Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 267 (poz. 35).
  15. Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. D 1922, (Tom J, str. 257, poz. 35).
  16. Edward Zając. Z cyklu „Sanockie Kobiety”. Teodozja Drewińska. „Tygodnik Sanocki”. Nr 7 (327), s. 12, 13 lutego 1998. 
  17. Edward Zając: Szkice z dziejów Sanoka. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1998, s. 26. ISBN 83-909787-0-9.
  18. a b Wiersz Janusza Szubera pt. Nero, zob. Janusz Szuber: Wpis do ksiąg wieczystych. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2009, s. 54–55. ISBN 978-83-08-04294-6.
  19. a b c Edward Zając: Szpital Powszechny w Sanoku. zozsanok.pl. s. 23. [dostęp 2016-06-20].
  20. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1880. Lwów: 1880, s. 453.
  21. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1881. Lwów: 1881, s. 462.
  22. Przyjechali do Lwowa. „Gazeta Lwowska”, s. 6, Nr 293 z 24 grudnia 1883. 
  23. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1884. Lwów: 1884, s. 443.
  24. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1885. Lwów: 1885, s. 443.
  25. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1886. Lwów: 1886, s. 445.
  26. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1887. Lwów: 1887, s. 444.
  27. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1888. Lwów: 1888, s. 444.
  28. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1889. Lwów: 1889, s. 515.
  29. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1890. Lwów: 1890, s. 515.
  30. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1891. Lwów: 1891, s. 515.
  31. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1892. Lwów: 1892, s. 515.
  32. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1893. Lwów: 1893, s. 515.
  33. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1894. Lwów: 1894, s. 517.
  34. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1895. Lwów: 1895, s. 517.
  35. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1896. Lwów: 1896, s. 518.
  36. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1897. Lwów: 1897, s. 518.
  37. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1898. Lwów: 1898, s. 629.
  38. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1899. Lwów: 1899, s. 629.
  39. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1900. Lwów: 1900, s. 629.
  40. Z sali sądowej (pojedynek). „Słowo Polskie”, s. 4, Nr 395 z 25 sierpnia 1900. 
  41. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1901. Lwów: 1901, s. 629.
  42. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1902. Lwów: 1902, s. 696.
  43. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1903. Lwów: 1903, s. 696.
  44. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1904. Lwów: 1904, s. 696.
  45. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1905. Lwów: 1905, s. 696.
  46. Podziękowanie. „Gazeta Sanocka”, s. 4, Nr 131 z 1 lipca 1906. 
  47. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1906. Lwów: 1906, s. 741.
  48. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1907. Lwów: 1907, s. 741.
  49. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1908. Lwów: 1908, s. 741.
  50. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 836.
  51. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1910. Lwów: 1910, s. 836.
  52. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 912.
  53. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 902.
  54. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 935.
  55. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 947.
  56. Alojzy Zielecki, Opieka społeczna i zdrowotna. W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 468.
  57. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1889. Lwów: 1889, s. 680.
  58. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1890. Lwów: 1890, s. 680.
  59. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1891. Lwów: 1891, s. 680.
  60. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1892. Lwów: 1892, s. 680.
  61. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1893. Lwów: 1893, s. 680.
  62. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1894. Lwów: 1894, s. 680.
  63. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1895. Lwów: 1895, s. 680.
  64. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1896. Lwów: 1896, s. 680.
  65. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1897. Lwów: 1897, s. 680.
  66. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1898. Lwów: 1898, s. 781.
  67. a b c d e f Wiersz Janusza Szubera pt. Kolej transwersalna 1884, zob. Janusz Szuber: Pan Dymiącego Zwierciadła. Sanok: 1996, s. 42. ISBN 83-905046-1-8.
  68. a b Kronika. Nekrologia. „Gazeta Sanocka”. Nr 11, s. 2, 27 maja 1895. 
  69. Z izby sądowej. „Echo z nad Sanu”, s. 3, Nr 26 z 25 października 1885. 
  70. Sprawozdanie Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego z dziewiątego roku jej istnienia, tj. 1894. Cieszyn: 1895, s. 20.
  71. Sprawozdanie z działalności „Macierzy Szkolnej Księstwa Cieszyńskiego” w Cieszynie za czas od 16 września 1906 do 31 grudnia 1907 – 22 rok istnienia. Cieszyn: 1907, s. 21.
  72. Kronika. „Gazeta Sanocka”, s. 2, Nr 122 z 29 kwietnia 1906. 
  73. Z pracy wakacyjnej. Kolonia skautowa w Sanoku. „Przewodnik Gimnastyczny „Sokół””, s. 68, Nr 9 z 1912. 
  74. Paweł Sebastiański, Bronisław Kielar: Wykazy członków Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 141, 145, 147. ISBN 978-83-939031-1-5.
  75. Anna Sebastiańska: Członkowie TG „Sokół” w Sanoku 1889–1946. sokolsanok.pl, 2009-11-29. [dostęp 2016-03-15].
  76. Kronika. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 4 z 24 stycznia 1904. 
  77. Kronika. Bursa Jubileuszowa. „Gazeta Sanocka”, s. 4, Nr 40 z 3 października 1904. 
  78. Kronika. „Gazeta Sanocka”, s. 4, nr 93 z 8 października 1905. 
  79. Kronika. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 31 z 31 lipca 1904. 
  80. Alojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 471.
  81. Alojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 479.
  82. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 24 z 12 czerwca 1904. 
  83. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 2-3, Nr 27 z 3 lipca 1904. 
  84. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 2, Nr 48 z 27 listopada 1904. 
  85. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 2, Nr 7 z 14 lutego 1904. 
  86. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 88 z 3 września 1905. 
  87. W sprawie robót miejskich. „Gazeta Sanocka”, s. 2, Nr 91 z 24 września 1905. 
  88. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 2, Nr 92 z 1 października 1905. 
  89. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 2, Nr 93 z 8 października 1905. 
  90. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 2, Nr 116 z 18 marca 1906. 
  91. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 2, Nr 117 z 25 marca 1906. 
  92. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 3, Nr 27 z 3 lipca 1904. 
  93. Wybory do Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 2, Nr 168 z 17 marca 1907. 
  94. Marta Szramowiat. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Samorząd miejski Sanoka okresu galicyjskiego. Przemiany gospodarcze w Sanoku. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 23, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X. 
  95. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”, s. 2, Nr 6 z 7 lutego 1904. 
  96. a b c Wiersz Janusza Szubera pt. Rynek 14/1, zob. Janusz Szuber: Rynek 14/1. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2016, s. 6. ISBN 978-83-08-06197-8.
  97. Skorowidz powiatu sanockiego wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 42.
  98. Amtlicher Teil. „Wiener Zeitung”. Nr 167, s. 3, 24 lipca 1917 (niem.). 
  99. Militärisches. Rote Kreuz-Auszeichnungen. „Oesterreichische Morgenzeitung und Handelsblatt”. Nr 206, s. 4, 27 lipca 1917 (niem.). 
  100. Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. D 1916, (Tom J, str. 193, poz. 160).
  101. Księga aktów zejść rzym.-kat. Sanok 1878–1904. T. H. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 231 (poz. 77).
  102. Kronika. Nekrologia. „Gazeta Sanocka”. Nr 11, s. 2, 27 maja 1895. 
  103. Wiersz Janusza Szubera pt. Drzazga, zob. Janusz Szuber: Pan Dymiącego Zwierciadła. Sanok: 1996, s. 8. ISBN 83-905046-1-8.
  104. Moi najbliżsi 2003 ↓, s. 71-72.
  105. Róża tożsamości. lenkowska.pl. [dostęp 2016-06-20].
  106. CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1901/1902 (zespół 7, sygn. 29). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 574.
  107. Księga aktów zejść rzym.-kat. Sanok 1878–1904. T. H. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 355 (poz. 43).
  108. 22. Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1902/1903. Sanok: 1903, s. 39.
  109. Księga aktów zejść rzym.-kat. Sanok 1878–1904. T. H. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 117 (poz. 165).
  110. Księga aktów zejść rzym.-kat. Sanok 1878–1904. T. H. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 142 (poz. 38).
  111. CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1901/1902 (zespół 7, sygn. 29). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 16, 112.
  112. CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok szkolny 1906/1907 (zespół 7, sygn. 42). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 296.
  113. 26. Sprawozdanie Dyrektora C.K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1906/1907. Sanok: 1907, s. 71.
  114. O mord w Brzozowie (sprawozdanie z procesu przed sądem przysięgłych w Sanoku). Lwów: 1933, s. 5.
  115. Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934, s. 192, 1036.
  116. Wyrok w procesie o zabójstwo ś. p. Chudzika. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 268 z 29 września 1933. 
  117. O mord w Brzozowie (sprawozdanie z procesu przed sądem przysięgłych w Sanoku). Lwów: 1933, s. 63.
  118. Wiersz Janusza Szubera pt. Przedwiośnie 1935, zob. Janusz Szuber: Rynek 14/1. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2016, s. 6. ISBN 978-83-08-06197-8.
  119. Moi najbliżsi 2003 ↓, s. 76.
  120. Janusz Szuber: Pan Dymiącego Zwierciadła. Sanok: 1996, s. 8. ISBN 83-905046-1-8.
  121. Mojość 2005 ↓, s. 68.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]