Maurycy Mansch de Leoney

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maurycy Mansch de Leoney
Moritz Mansch Edler von Leoney
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 7 września 1867
Lwów
Data i miejsce śmierci 24 grudnia 1929
Lwów
Przebieg służby
Lata służby do 1922
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 11 Brygada Artylerii
Stanowiska dowódca brygady
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie pokoju) Krzyż Wojskowy Karola Odznaka za 25-letnią Służbę Wojskową (Austro-Węgry) Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Maurycy Mansch de Leoney[1] (ur. 7 września 1867 we Lwowie, zm. 24 grudnia 1929 tamże) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 7 września 1867 roku, w rodzinie Filipa. Ukończył pięcioklasowe gimnazjum we Lwowie i Korpus Kadetów Artylerii w Wiedniu. Od 18 września 1889 roku pełnił zawodową służbę wojskową w artylerii cesarskiej i królewskiej armii[2]. 1 września 1915 roku został awansowany na podpułkownika. W 1918 roku pełnił służbę w 111 pułku artylerii polowej[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Od 1919 był sztabowym oficerem inspekcyjnym artylerii w Dowództwie Okręgu Generalnego „Lwów”[4]. 29 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej[5]. Podczas wojny polsko-bolszewickiej od 4 czerwca 1920 pełnił funkcję dowódcy 11 Brygady Artylerii. Z dniem 1 października 1922 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu pułkownika artylerii z prawem noszenia munduru[6]. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady[7]. Na emeryturze mieszkał we Lwowie[8][9][10]. Tam 24 grudnia 1929 roku zmarł[11].

Maurycy Mansch de Leoney był żonaty z Laurą Giblówną, z którą miał dwoje dzieci[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W czasie służby w cesarskiej i królewskiej armii otrzymał następujące ordery i odznaczenia[12]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1577, tu jako Maurycy Mansch de Leancy.
  2. a b Stawecki 1994 ↓, s. 214.
  3. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1029, 1202.
  4. Ostanek 2014 ↓, s. 198.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 9 czerwca 1920 roku, s. 398.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 5 sierpnia 1922 roku, s. 594, tu także jako Maurycy Mansch de Leancy.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1577.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1406 tu również jako Maurycy Mansch de Leancy.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 880.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 231.
  12. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1202.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]