Max von Müller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Max Ritter von Müller)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Max Ritter von Müller
36 zwycięstw
Ilustracja
Lt Max Müller
Leutnant
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1887
Rottenburg,
Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 9 stycznia 1918
okolice Moorslede, Belgia
Przebieg służby
Lata służby od 1911
Siły zbrojne Luftstreitkräfte
Jednostki FFA 1, Jagdstaffel 2, Jagdstaffel 28, KEK Bantheville
Stanowiska dowódca Jagdstaffel 68, Jagdstaffel 2
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Pour le Mérite Order Maksymiliana Józefa (Bawaria) Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy
Albatros D.III z godłem osobistym Maxa Rittera von Müller.

Max Ritter von Müller (ur. 1 stycznia 1887 w Rottenburgu w Bawarii; zginął w walce 9 stycznia 1918 w Belgii) – as lotnictwa niemieckiego Luftstreitkräfte z 36 zwycięstwami w I wojnie światowej.


Syn Maxa i Margaret z Wiesmuller praktykował u ślusarza, a 18 października 1908 roku zgłosił się do wojska. Przed wybuchem I wojny światowej od 1911 roku służył w armii jako kierowca. W 1913 roku został szoferem bawarskiego ministra wojny. 18 kwietnia 1913 roku został mianowany Feldweblem (sierżantem). Po wielokrotnych prośbach został przeniesiony do lotnictwa. 1 grudnia 1913 roku rozpoczął szkolenie w szkole pilotów w Schliessheim. Po czterech miesiącach kursu uzyskał paten pilota 20 kwietnia 1914. Został przydzielony do FA1b jako pilot zwiadowca i po wykonaniu kilku misji uległ wypadkowi przy starcie łamiąc obie nogi.

Powrócił do służby 15 marca 1915 roku. Do maja 1916 roku wykonał ponad 160 lotów rozpoznawczych z kilku wychodząc tylko cudem z życiem. Za wybitne osiągnięcia został odznaczony jako pierwszy oficer Srebrnym Bawarskim Medalem za Odwagę (13 grudnia 1915). Wkrótce, po treningu w Manhaim, udało mu się uzyskać przeniesienie do jednostek myśliwskich. Najpierw został przydzielony do KEK Bantheville KEK B. 1 września 1916 roku został przeniesiony do utworzonej 20 dni wcześniej Jagdstaffel 2. Do końca listopada 1916 roku odniósł w eskadrze 5 zwycięstw. W momencie utworzenia Jagdstaffel 28 Muller wraz z Franzem Ray zostali do niej skierowani jako jej trzon. W Jasta 28 bardzo szybko stał się asem numer 1. Do końca czerwca 1917 odnosząc łącznie 19 zwycięstw. W końcu sierpnia został mianowany podporucznikiem. Na koniec września miał już na koncie 27 zwycięstw.

3 listopada został odznaczony Pour le Mérite. W tym też dniu na własną prośbę został przeniesiony do swojej pierwotnej jednostki Jagdstaffel 2. Po śmierci jej ówczesnego dowódcy podporucznika Walter von Bulow 6 stycznia Max Ritter von Müller został mianowany jej dowódcą mając na swoim koncie już 36 zwycięstw. Wśród pokonanych przez Maxa Ritter von Müller było 5 asów brytyjskich: William Alan Wright, Matthew Brown "Bunty" Frew[1], George Ai Brooke, Arthur Claydon, Kenneth Arthur Seth-Smith.

W dniu 9 stycznia 1918 roku w czasie patrolu nad Moorslede Muller stoczył walkę z 3 samolotami brytyjskimi pilotowanymi przez m.in.: Roberta Chidlaw-Robertsa, Franka Sodena, . Jego samolot został trafiony między innymi w zbiornik paliwa, który zaczął się palić. Albatros D.V, którym leciał wpadł w korkociąg. Muller, który nie nosił spadochronu wyskoczył z palącego się samolotu i roztrzaskał o ziemię. Jego ciało został pochowane z honorami.

Po wojnie został odznaczony Wojskowym Krzyżem Orderu Maksa Józefa i nadane mu zostało szlachectwo.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norman L. R. Franks, Frank W. Bailey, Russell Guest: Above the Lines - The Ace and Fighter Units of German Air Service, Naval Air Service and Flanders Marine Corps 1914 - 1918. Londyn: Grub Street, 1993. ISBN 0-948817-73-9. (ang.)
  • Norman L. R. Franks, Greg VanWyngarden: Albatros Aces of World War 1, Part 2. Wielka Brytania: Osprey Publishing, 2007, s. 96. ISBN 1-84603-179-6. (ang.)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łącznie 23 zwycięstwa.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]