Maximilian Josef von Sommerau-Beeckh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maximilian Josef von Sommerau-Beeckh
kardynał prezbiter
Ilustracja
Kraj działania  Czechy
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1769
Wiedeń
Data i miejsce śmierci 31 marca 1853
Ołomuniec
arcybiskup ołomuniecki
Okres sprawowania 1837 – 1853
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 3 września 1797
Prezbiterat 10 września 1797
Nominacja biskupia 19 maja 1837
Sakra biskupia 18 czerwca 1837
Kreacja kardynalska 30 września 1850
Pius IX
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 18 czerwca 1837
Konsekrator František Antonín Gindl

Maximilian Josef von Sommerau-Beeckh czes. Maxmilián Josef Sommerau-Beckh (ur. 21 grudnia 1769 w Wiedniu; zm. 31 marca 1853 w Ołomuńcu) – arcybiskup ołomuniecki w latach 1837-1853, kardynał.

Maximilian Josef von Sommerau-Beckh był w młodości żołnierzem i uczestniczył w latach 1788-1791 w wojnach z Turcją. W latach 1792-1796 studiował teologię w wiedeńskim alumnacie. 10 września 1797 przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1809-1810 był kapelanem wojskowym. W 1810 został proboszczem w wiedeńskiej dzielnicy Leopoldstadt.

W 1813 został kanonikiem ołomunieckim bez obowiązku rezydencji. Od 1815 był kanonikiem rezydencyjnym, a od 1827 prepozytem kapituły.

21 listopada 1836 kapituła wybrała Maximiliana Josefa von Sommerau-Beckh na arcybiskupa ołomunieckiego. Papieskie zatwierdzenie nastąpiło 19 maja 1837. Święcenia biskupie przyjął 29 czerwca 1837.

Wkrótce po objęciu urzędu wydał polecenie, by wszyscy duchowni nauczyli się czeskiego. Rozbudował seminarium duchowne. W 1848 gościł w swojej rezydencji cesarza Ferdynanda I, który podczas pobytu abdykował. W Kromieryżu udostępnił pomieszczenia na obrady sejmu.

30 września 1850 otrzymał kapelusz kardynalski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Milan M. Buben, Encyklopedie českých a moravských sídelních biskupů, Praha 2000, s. 323-325.
Nagrobek Maximiliana Josefa von Sommerau-Beeckh