Mehmet Konitsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mehmet Konitsa
Data i miejsce urodzenia 1881
Konitsa
Data i miejsce śmierci 1948
Rzym
Minister spraw zagranicznych Albanii
Okres od 30 stycznia 1920
do 14 listopada 1920
Poprzednik Myfit Libohova
Następca Ilias Vrioni

Mehmet Konitsa też jako: Mehmet Konica (ur. 1881 w Konitsy, zm. 1948 w Rzymie) – albański polityk i dyplomata, w 1920 minister spraw zagranicznych, brat Faika Konicy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Konitsy, znajdującej się wówczas w wilajecie janińskim Imperium Osmańskiego[1]. Uczył się we francuskojęzycznej szkole w Janinie. Pracował w osmańskiej dyplomacji, pełnił funkcję konsula osmańskiego na Korfu[1].

W 1913 wziął udział w londyńskiej Konferencji Ambasadorów, w czasie której podjęto decyzje o uznaniu niepodległości Albanii[2]. W czerwcu 1914 przez krótki czas pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych[1]. W 1918 przewodniczył obradom kongresu w Durrësie, w którym wzięli udział zwolennicy bliskiej współpracy Albanii z Włochami. W grudniu 1918 wyjechał do Paryża, jako przedstawiciel rządu w Durrësie[3].

W czasie obrad kongresu w Lushnji, na którym potwierdzono niepodległość Albanii został wybrany ministrem spraw zagranicznych w rządzie Sulejmana Delviny. Reprezentował Albanię na forum Ligi Narodów. Funkcję ministra wykonywał do listopada 1920. W marcu 1922 został mianowany ambasadorem Albanii w Wielkiej Brytanii[4]. W 1924 działał na rzecz uznania rządu rewolucyjnego Fana Noliego przez Wielką Brytanię. Misję zakończył w 1925, a rok później zaangażował się w negocjacje dotyczące układu albańsko-włoskiego. Był zwolennikiem ścisłej współpracy z Włochami, uznając zagrożenie greckie za znacznie poważniejsze dla Albanii. W 1931 reprezentował Albanię na konferencji państw bałkańskich.

Po agresji Włoch na Albanię w 1939 został internowany w Rzymie. W 1943, już w czasie niemieckiej okupacji Albanii otrzymał ofertę objęcia ponownie teki ministra spraw zagranicznych, ale stanowiska tego formalnie nie objął[4].

Był żonaty, miał dwie córki (Lavdi i Merushe).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Robert Elsie: A Biographical Dictionary of Albanian History. New York: I.B. Tauris, 2012, s. 250-251. ISBN 978-1-78076-431-3.
  2. Mehmet e Faik Konica, vellezerit e njohur diplomate, telegraf.al, 26 sierpnia 2012 [dostęp 2017-01-03] (alb.).
  3. Klodiana Beshku: Albania and Europe in a Political Regard. New York: Cambridge Scholars Publishing, 2013, s. 23. ISBN 978-1-4438-5260-9.
  4. a b Owen Pearson: Albania in the Twentieth Century, A History, vol.II. Londyn: I.B.Tauris, 2006, s. 300-302. ISBN 978-1-85065-290-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Elsie: A Biographical Dictionary of Albanian History. New York: I.B. Tauris, 2012, s. 293. ISBN 978-1-78076-431-3.
  • Michael Schmidt-Neke: Entstehung und Ausbau der Königsdiktatur in Albanien (1912-1939): Regierungsbildungen, Herrschaftsweise und Machteliten in einem jungen Balkanstaat. Oldenburg: 1987. ISBN 978-3-486-54321-6. (niem.)