Mel Ott

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mel Ott
Mel Ott
prawozapolowy
Pełne imię i nazwisko Melvin Thomas Ott
Pseudonim Master Melvin
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1909
Gretna, Luizjana
Data i miejsce śmierci 21 listopada 1958
Nowy Orlean, Luizjana
Odbijał lewą
Rzucał prawą
Debiut 27 kwietnia 1926
Ostatni występ 11 lipca 1947
Statystyki
Średnia uderzeń 0,304
Home runy 511
Uderzenia 2876
RBI 1860
Kariera klubowa
Lata Kluby
1926–1947 New York Giants
Kariera menedżerska
Lata Kluby
1942–1948 New York Giants
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 1951
Głosów 87,2% (3. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Melvin Thomas Ott (ur. 2 marca 1909, zm. 21 listopada 1958) – amerykański baseballista, który występował na pozycji prawozapolowego przez 22 sezony w New York Giants.

W styczniu 1926 podpisał kontrakt z New York Giants, w którym zadebiutował 27 kwietnia 1926 w meczu przeciwko Philadelphia Phillies jako pinch hitter[1]. W 1928 został pierwszym prawozapolowym w zespole po tym, jak w listopadzie 1927 zmarł przedwcześnie w wieku 30 lat grający na tej pozycji Ross Youngs[2]. 16 maja 1929 w drugim meczu doubleheader z Boston Braves zaliczył cycle[3]. W 1932 po raz pierwszy w karierze zdobył najwięcej home runów w National League; zwyciężał w tej klasyfikacji również w latach 1934, 1936, 1937, 1938 i 1942[1]. W 1933 wystąpił w World Series (0,389 BA, 2 HR, 4 RBI), w których Giants pokonali Washington Senators w pięciu meczach; w meczu numer 5 w pierwszej połowie dziesiątej zmiany zdobył home runa, wyprowadzając Giants na prowadzenie i ostatecznie wygraną 4–3[2][4].

W 1934 po raz pierwszy zagrał w Meczu Gwiazd[1]. W latach 1936–1937 zdobył z zespołem mistrzostwo National League, jednak w World Series Giants dwukrotnie przegrali z New York Yankees[2]. W grudniu 1942 został grającym menadżerem New York Giants[2]. Po raz ostatni zagrał 11 lipca 1947, zaś menadżerem zespołu pozostał do lipca 1948[2]. W styczniu 1951 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame otrzymując 87,2% głosów w trzecim głosowaniu[5]. W tym samym roku został menadżerem Oakland Oaks z Pacific Coast League, który prowadził przez dwa sezony[3].

Zginął w wypadku samochodowym 21 listopada 1958 roku[2].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
12× All-Star 1934, 1935, 1936, 1937, 1938, 1939,
1940, 1941, 1942, 1943, 1944, 1945
[1]
Zwycięzca w World Series 1933 [4]
Baseball Hall of Fame od 1951 [5]
# 4 zastrzeżony przez Giants 1949 [6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Mel Ott Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 29 sierpnia 2014].
  2. a b c d e f Mel Ott Biography (ang.). sabr.org. [dostęp 29 sierpnia 2014].
  3. a b The Baseball Players - Mel Ott (ang.). baseballlibrary.com. [dostęp 29 sierpnia 2014].
  4. a b 1933 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 29 sierpnia 2014].
  5. a b 1951 Induction Ceremony (ang.). baseballhall.org. [dostęp 26 lipca 2015].
  6. Giants Retired Numbers (ang.). giants.mlb.com. [dostęp 29 sierpnia 2014].