Mennica Federalna Swissmint

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mennica Federalna Swissmint
Ilustracja
Państwo  Szwajcaria
Data założenia 1855
Dziedzina mennica
Dyrektor Marius Haldimann
Adres 3003 Berno
Bernastrasse 28
Położenie na mapie Berna
Mapa lokalizacyjna Berna
Mennica Federalna Swissmint
Mennica Federalna Swissmint
Położenie na mapie Szwajcarii
Mapa lokalizacyjna Szwajcarii
Mennica Federalna Swissmint
Mennica Federalna Swissmint
Ziemia46°56′26,16″N 7°26′54,96″E/46,940600 7,448600
Strona internetowa
Dawny budynek Mennicy Berna (nieistniejący)

Mennica Federalna Swissmint (niem.: Eidgenössische Münzstätte Swissmint, fr.: Monnaie fédérale Swissmint; dawniej Eidgenössische Münzstätte, Monnaie fédérale) – mennica Szwajcarii, jednostka administracji rządowej podlegająca bezpośrednio Federalnemu Departamentowi Finansów. Odpowiada za produkcję monet obiegowych i kolekcjonerskich franka szwajcarskiego. Znakiem mennicy jest litera B.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początek mennicy wiąże się z uchwaleniem 7 maja 1850 roku ustawy o mennictwie, wprowadzającej jednolity system monetarny w całej Szwajcarii i nadającej prawo bicia monety jedynie władzom federalnym. Z powodu braku odpowiedniego zaplecza początkowo monety bite były na terenie Francji. W 1853 roku, po długo trwających negocjacjach, kanton Berno oddał w użytkowanie nieczynną już od 17 lat mennicę miejską. Budynek mennicy Berna przeszedł na własność federacji dopiero w 1890 roku. Na przełomie XIX i XX wieku neoklasyczny budynek z lat 1790–1792 okazał się za mały dla mennicy państwowej, do której zadań należała również produkcja znaczków pocztowych. W 1902 roku szwajcarski rząd zakupił działkę w Kirchenfeld (dzielnica Berna) i rozpoczął budowę nowej siedziby, którą uroczyście otworzono 2 lipca 1906 roku[1]. Stary budynek mennicy został sprzedany w 1910 roku firmie hotelarskiej Hotel Bellevue AG, w kolejnym roku został zburzony, a w jego miejsce postawiono Hotel Bellevue Palace. W 1931 roku obowiązek produkcji znaczków pocztowych przejęła Poczta Szwajcarska, jednak aż do 1966 roku były one produkowane w pomieszczeniach mennicy[1]. W 1967 roku przeprowadzono reformę franka szwajcarskiego zamieniając monety srebrne na wykonane z miedzioniklu. W wyniku wzrostu ilości płatności bezgotówkowych pod koniec lat 80. zatrudnienie w mennicy spadło o połowę. W latach 1990–1993 przeprowadzono remont budynku i zakupiono nowe maszyny. 1 stycznia 1998 roku przeprowadzono reformę statusową mennicy, zmieniono jej nazwę na angielską – Swissmint, a głównym celem stało się otwarcie na międzynarodowy rynek numizmatyczny[1].

Budynek[edytuj | edytuj kod]

Neorenesansowy budynek mennicy wybudowano na planie prostokąta z dziedzińcem pośrodku według projektu Teodora Gohla. Główny budulec stanowiła jasnoczerwona cegła, uzupełniona piaskowcem, wapieniem i gnejsem wykorzystanymi do wykonania elementów dekoracyjnych. Fasada, z głównym wejściem do budynku, od strony Bernastrasse ozdobiona jest ryzalitem zwieńczonym rzeźbionym, półokrągłym tympanonem z kartuszem z wizerunkiem szwajcarskiego herbu na owalnej tarczy, wspartym na dwóch półkolumnach i dwóch pilastrach. Obok drzwi wejściowych znajdują się rzeźbione w marmurze wzory monet. W oknach na parterze umieszczone są żelazne kraty będące przykładem kowalstwa artystycznego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]