Metamorfik kłodzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Metamorfik kłodzki – niewielka obszarowo struktura geologiczna, leżąca pomiędzy depresją śródsudecką od zachodu i południa, strukturą bardzką od północnego wschodu, a intruzją kłodzko-złotostocką od wschodu. Zbudowana w całości ze skał metamorficznych. Skały metamorfiku kłodzkiego są znacznie zróżnicowane i sfałdowane. W strukturze metamorfiku kłodzkiego wyróżniamy trzy facje:

Metamorfik kłodzki dzieli się na dwie części: część zachodnią i część wschodnią, tzw. blok Łącznej.

Skały metamorfiku kłodzkiego budują południową część Gór Bardzkich oraz północną część Kotliny Kłodzkiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Budowa geologiczna Polski, t. IV Tektonika, cz. 2 Sudety i obszary przyległe, Józef Oberc, Wydawnictwo Geologiczne, Warszawa 1972