Miąższ grzyba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miąższ grzyba kapeluszowego

Miąższ grzyba – zasadnicza część owocnika grzybów wypełniająca jego wnętrze. Składa się ze ściśle splecionych płonnych strzępek grzybni. Miąższ może być mięsisty, gąbczasty, elastyczny, włóknisty, chrząstkowaty, korkowaty itp. U niektórych grzybów miąższ zawiera tzw. mleczko o różnych kolorach u różnych gatunków grzybów – może być białawe, mleczne, pomarańczowe, krwiste. Mleczko to u niektórych gatunków może zmieniać barwę, albo natychmiast po przełamaniu grzyba, albo po kilku – kilkunastu minutach. Również smak mleczka pomaga w oznaczeniu gatunku[1].

Ważną cechą diagnostyczną jest zmiana barwy miąższu pod wpływem uciśnięcia czy przecięcia kapelusza lub trzonu. U niektórych grzybów barwa miąższu zmienia wówczas kolor, np, u przedstawicieli rodziny borowikowatych miąższ sinieje[1]. Czasami sprawdza się także zachowanie się miąższu pod działaniem różnych odczynników chemicznych. Np. u strzępiaka owocowego (Inocybe bresadolae) pod działaniem gwajakolu miąższ natychmiast zmienia barwę na granatowo-zielono-czarną[2]. Przy oznaczaniu gatunków grzybów bierze się pod uwagę również smak miąższu i jego zapach[1].

U niektórych grzybów o miąższu skórzastym, korkowatym lub zdrewniałym (dawna klasa Hymenomycetes) miąższ określany jest słowem kontekst[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda, Grzyby i ich oznaczanie, Warszawa: PWRiL 1985, ​ISBN 83-09-00714-0
  2. Andrzej Nespiak, Grzyby. Tom XIX. Strzępiak (Inocybe), Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Marie Curie Skłodowskiej, 1990, ​ISBN 83-01-08749-8
  3. Stanisław Domański, Grzyby (Mycota). Tom XXI. Podstawczaki (Basidiomycota). Bezblaszkowce (Aphyllophorales). Skórnikowate (Stereaceae). Pucharkowate (Podoscyphaceae), Kraków: PWN, 1991, ​ISBN 83-01-09471-0