Miączyńscy herbu Suchekomnaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Miączyńscy)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Miączyńskich – Suchekomnaty

Miączyńscyszlachecki ród herbu Suchekomnaty, aspirujący do miana magnackiego, który dokonał skutecznej uzurpacji hrabiowskiej w okresie zaborów[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałacyk w Wieńcu
Pałac w Maciejowie

Wedle wzmianek z XIV wieku szczep rycerski używający herb z trąbką myśliwską z krzyżem u góry osiadł na Mazowszu. Już w końcu XIV wieku dziedzice Miączyna zażywali uczt u książąt mazowieckich. Jeden ze znanych rodów magnackich I Rzeczypospolitej w XVIII wieku. Ród Miączyńskich wywodzi się z miejscowości Miączyn (Wielki, Mały oraz na Luboradzu) woj. mazowieckie. W pobliżu Szereńska i Ciechanowa. Za jednego z przodków rodu uważa się Macieja z Miączyna (wzm.1360 zm. 1434). Wedle wzmianek w 1421 roku otrzymał od książąt mazowieckich przywileje dla swoich dóbr na prawie niemieckim. Sciborz z Miączyna (stryjeczny brat Macieja) w 1473 roku był starostą makowskim. Pod koniec XV wieku wskutek wielu członków rodu, majątek został podzielony na wiele części.

Rangę rodu podnieśli wpierw Piotr Miączyński, pułkownik oraz kompan wypraw Jakuba Sobieskiego, a następnie Atanazy Miączyński, przyjaciel króla Jana III Sobieskiego, wojewoda wołyński. Jego pozycja społeczna spowodowała iż potomkowie byli spokrewnieni z najznakomitszymi rodami takimi jak Radziwiłłowie, Potoccy, Ossolińscy, Rzewuscy, Czartoryscy. Wśród potomków znaleźli się generałowie, wojewodowie, starostowie, posłowie, uczestnicy Sejmu Wielkiego. Członków rodu, wychowywano w szczególnym duchu patriotycznym. Obecnie ostatnim z linii hrabiowskiej jest Michał Jerzy Miączyński wnuk Jerzego Miączyńskiego.

Dewiza rodu Miączyńskich herbu Suchekomnaty „Gentem ex virtute, virtutem ex gente. Defensor fidei et patriae” z rodu cnota, z cnoty ród. Obrońca wierności i Ojczyzny.

Przedstawiciele rodu[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. * Mariusz Kowalski: Księstwa Rzeczpospolitej. Państwo magnackie jako region polityczny. Warszawa: Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania im. Stanisława Leszczyckiego Polska Akademia Nauk Polskiej Akademii Nauk, 2013, s. 188, 257. ISBN 978-83-61590-27-9.
  2. Kazimierz Piotr Michał hr. Miączyński z Miączyna h. Suchekomnaty (ID: lu.16557)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]