Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Konfrontacje”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Festiwal Konfrontacje Teatralne
Ilustracja
Pełna nazwa Festiwal Konfrontacje Teatralne
Nazwa angielska Theatre Confrontations Festival
Lokalizacja Lublin
Aktywność od 1996
Organizator
Strona internetowa festiwalu

Festiwal Konfrontacje Teatralne – festiwal teatralny odbywający się od 1996 roku w Lublinie, organizowany przez Centrum Kultury w Lublinie. Prezentuje dokonania zarówno teatrów alternatywnych, jak i tradycyjnych. Jest uznawany za jeden z najbardziej znaczących wydarzeń kulturalnych w regionie. Program skupia się wokół idei konfrontacji różnych form, tradycji teatralnych i sposobów rozumienia teatru, wywodzących się z różnych środowisk i regionów,a także prezentowanie dokonań najciekawszych osobowości teatralnych polskiej i światowej sceny.

Twórcy festiwalu[edytuj | edytuj kod]

Do odrodzenia się festiwalu w nowej formie przyczynili się twórcy związani z lubelskim środowiskiem teatralnym: Janusz Opryński (Teatr Provisorium), Cezary Karpiński (Teatr im. J. Osterwy w Lublinie), Leszek Mądzik (Scena Plastyczna KUL), Tomasz Pietrasiewicz (Teatr NN), Włodzimierz Staniewski (OPT Gardzienice) i Aleksander Szpecht (Centrum Kultury w Lublinie).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lubelskie Konfrontacje Teatralne sięgają do bogatej tradycji festiwali teatralnych w Lublinie. Nawiązują m.in. do Lubelskiej Wiosny Teatralnej – odbywającego się w latach 60. i 70. XX wieku popularnego festiwalu stworzonego przez Andrzeja Rozhina i Teatr Gong 2 oraz ludzi związanych ze środowiskiem studenckim skupionym wokół Chatki Żaka (patrz: UMCS) Konfrontacji Młodego Teatru.

Początki i okres komisaryczny.[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1996, z inicjatywy reżysera i dyrektora Teatru Provisorium Janusza Opryńskiego powołano Radę Programową nowej odsłony Festiwalu. W jej skład, oprócz Opryńskiego weszli: Cezary Karpiński (ówczesny dyrektor Teatru im. J. Osterwy w Lublinie), Leszek Mądzik (twórca Sceny Plastycznej KUL), Tomasz Pietrasiewicz (twórca Teatru NN), Włodzimierz Staniewski (twórca OPT Gardzienice) i Aleksander Szpecht (dyrektor Centrum Kultury w Lublinie). Dyrektorem Festiwalu został Janusz Opryński. Celem postawionym przez Radę było konfrontowanie dokonań lubelskiego środowiska teatralnego z osiągnięciami zespołów z innych ośrodków w Polsce oraz prezentację najciekawszych nurtów w teatrze światowym. Pierwsza pełna nazwa Festiwalu brzmiała Międzynarodowy Festiwal Teatralny w Lublinie „Konfrontacje Teatralne”.

Początkowo kolejne edycje miały charakter komisaryczny, każdy z członków Rady proponował swoją wizję festiwalu i wybierał uczestniczących artystów. W kolejnych latach byli to odpowiednio Opryński (1996, 1999), Staniewski (1997, 2002), Mądzik (1998, 2003). Opryński podkreślał więź z teatrami wyrastającymi ze studenckiego ruchu i zaangażowanymi społecznie. Włodzimierz Staniewski starał się zgromadzić zespoły w nurcie antropologicznym, Leszek Mądzik zapraszał do Lublina bogatą reprezentację teatru plastycznego.

Edycje z hasłem wywoławyczym[edytuj | edytuj kod]

Od roku 1999 Opryński przyjął rolę dyrektora artystycznego i odpowiedzialność za program Festiwalu. Od czwartej edycji nazwa Festiwalu została skrócona do Międzynarodowy Festiwal „Konfrontacje Teatralne”. Od tego roku główną osią tematyczną była konfrontacja teatrów ze Wschodu i Zachodu, a program był porządkowany wokół haseł wywoławczych. Były to m.in. prezentacja teatru litewskiego (2000), teatry „dwóch mocarstw”, czyli Rosji i Stanów Zjednoczonych (2002); w 2004 wydarzenia Festiwalu były poświęcone obchodom Roku Gombrowicza; w 2008 zaproszono teatry zajmujące się tematyką żydowską.

W latach 20092011 program współtworzyła Agnieszka Lubomira Piotrowska, w tym czasie w centrum programy znalazły się teatry rosyjskie oraz pochodzące z byłych republik ZSRR (m.in. Gruzja, Ukraina, Białoruś). W roku 2010, z okazji XV edycji Festiwalu, przypomniano teatry znane z wcześniejszych edycji. Od tego samego roku skrócono nazwę do Festiwal Konfrontacje Teatralne, a główny program festiwalu został uzupełniony o „show case lubelski”, czyli prezentację lubelskiego środowiska teatralnego.

W 2011 Festiwal był częścią Programu Kulturalnego Polskiej Prezydencji w UE.

Edycje przygotowywane przez kuratorów[edytuj | edytuj kod]

W latach 20132017 kuratorami Festiwalu byli Grzegorz Reske i Marta Keil. Skupili się na nowym języku teatru i ruchu performatywnego oraz prezentowaniu młodych polskich reżyserów, którzy stawiają pytania o role i obowiązki artystów. Wśród nich znaleźli się istotni twórcy tacy jak Anna Karasińska, Weronika Szczawińska czy Wojtek Ziemilski. Każdej edycji towarzyszyło hasło przewodnie i związane z nim nurty tematyczne, takie jak teatr/demokracja, kapitalizm/postindustrializm czy prezentacja grupy nowojorskich performerek.

W roku 2017 Festiwal był częścią programu kulturalnego obchodów 700. lecia Miasta Lublin, a w programie znalazła się silna reprezentacja lubelskich twórców, m.in. Leszek Mądzik czy Łukasz Witt-Michałowski.

Wydarzenia towarzyszące[edytuj | edytuj kod]

Każdego roku (do XVI edycji) plakat Konfrontacji Teatralnych przygotowywał specjalnie zaproszony wybitny plastyk. Wśród autorów znaleźli się, m.in.: Jan Jaromir Aleksiun, Leszek Mądzik, Jarosław Koziara, Jan Gryka, Aleksandra Laska, Robert Kuśmierowski, Mikołaj Smoczyński, rosyjska grupa Niebieskie Nosy.

Dzięki współpracy z innymi lubelskimi instytucjami spektakle teatralne prezentowane są nie tylko w salach Centrum Kultury w Lublinie (siedziba Festiwalu), ale również w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie, halach Międzynarodowych Targów Lubelskich, Centrum Spotkania Kultur w Lublinie oraz innych przestrzeniach nie teatralnych aranżowanych specjalnie na potrzeby Festiwalu. Dzięki takim inicjatywom w Lublinie po raz pierwszy zaprezentowano spektakle takie jak „(A)Pollonia” Nowego Teatru, „When the Mountain Changed Its Clothing” Heinera Goebbelsa czy „Plac Bohaterów” Krystiana Lupy z Litewskiego Teatru Narodowego w Wilnie.

Oprócz programu głównego festiwal wzbogacony jest o imprezy towarzyszące takich jak pokazy filmów, czytania performatywne, spektakle plenerowe, koncerty, sesje naukowe i spotkania. Festiwal prowadzi własną działalność publikacyjną, wydając książki związane z tematyką festiwali, m.in. prace Dragana Klaića czy profesora Cezarego Wodzińskiego. Konfrontacje są koproducentem spektakli polskich i zagranicznych prezentowanych w ramach Festiwalu i na całym świecie. Wśród tych produkcji znalazła się „Nasza klasa” Tadeusza Słobodzianka / Teatru Dramatycznego w Warszawie oraz spektakle międzynarodowych kolektywów: Gob Squad (Niemcy), She She Pop (Niemcy), Agrupación Señor Serrano (Katalonia) czy Agaty Maszkiewicz/Vincenta Trimarche.

Edycje[edytuj | edytuj kod]

Rok 1996[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Nurt off:

  • Studencki Teatr Prób (spektakle: „Ballada o guziku” i „Podwójny”)
  • Teatr Wiczy; (spektakl: „Sarkazja”)
  • Teatr Tańca AKT; (spektakl: „...z bliska”)

I edycji Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Konfrontacje Teatralne” towarzyszyły liczne akcje promocyjne. Najwidoczniejszą z nich było opakowanie budynku Poczty Głównej. Autorem pomysłu był Leszek Mądzik, symboliczna paczka zaadresowana była do Konfrontacji Teatralnych, jej nadawcą zaś: Scena Plastyczna KUL

Nagrodę „Gazety Wyborczej” przyznano teatrowi Akademia Ruchu za plenerowy spektakl „Piosenka.” Wybór uzasadniono następującymi słowy: „Za odwagę i wysiłek nazywania naszej współczesności – za niezmienną od lat obecność, zaznaczoną również mocno na zakończonym właśnie lubelskim festiwalu. Także za obecność Akademii Ruchu na ulicach naszych miast, gdzie nie wdzięczy się do nas, nie kokietuje a raczej usiłuje, dotyka, zaczepia, wytrąca z samozadowolenia. Być może teatr kierowany przez Wojciecha Krukowskiego jest dzisiaj jedynym teatralnym barometrem, który mierzy ciśnienie społeczne”

  • Gazeta w Lublinie/Gazeta Wyborcza 15.10.1996

Rok 1997[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Rok 1998[edytuj | edytuj kod]

Udział:

III edycji Festiwalu towarzyszyły liczne wydarzenia. Do najważniejszych należą: wystawa scenografii Andrzeja Kreütz-Majewskiego „Idea-Żywioł-Forma” w przestrzeniach Teatru w Budowie; wystawa projektów graficznych Leszka Mądzika; koncert Józefa Skrzeka; spotkanie autorskie z Tadeuszem Różewiczem; program koncertów pod nazwą Festiwalowe Variétés opracowany przez Igora Jaszczuka, odbywający się w Kawiarni Artystycznej „Hades”. Odbyły się także sesje naukowe: „Czy sztuka jest do zbawienia człowiekowi koniecznie potrzebna”, Międzynarodowe Seminarium Teatralne „Poza Teatrem” z udziałem krytyków teatralnych z Nowej Jugosławii, Słowenii, Rumunii, Malty, Włoch, USA i Polski.

Rok 1999[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Rok 2000[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Rok 2001[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Rok 2002[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Rok 2003[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Rok 2004[edytuj | edytuj kod]

Odbywały się w ramach roku Gombrowiczowskiego.

Udział:

Rok 2005[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Rok 2006[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Wydarzenia towarzyszące, m.in.: w cyklu „Jak żyć” projekt Filozofia na ulicy, cytaty wybrane przez profesora Tadeusza Gadacza prezentowane w przestrzeniach miejskich ; „Dramat nieobecny” – Czytania współczesnego dramatu białoruskiego; instalacja artystyczna Roberta Kuśmirowskiego „WaterfraM”.

Rok 2007[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Wydarzenia towarzyszące, m.in.: „Tischner” Voo Voo i Trebunie-Tutki – spektakl poetycko-muzyczny; Teatr „Pod celą” – projekt teatralny zrealizowany w Areszcie Śledczym w Lublinie z udziałem osadzonych, w reż. Łukasza Witt-Michałowskiego; „Sztuka Dialogu. Żydzi Lubelscy” – prezentacja projektu Laboratorium Dramatu, Teatr NN w ramach projektu „Sztuka dialogu” Tadeusza Słobodzianka; dyskusja o nowej dramaturgii rosyjskiej; nadanie tytułu Honorowego Obywatela Miasta Lublin Ricie Gombrowicz.

Rok 2008[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Wydarzenia towarzyszące, m.in. sesja naukowa poświęcona dyskusji o sprawie relacji polsko–żydowskich; koncerty: Projekt Tikkun, Pink Freud, Horny Trees, kwartet Rogiński, Manetka, Kucharczyk, Moretti

Rok 2009[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Wydarzenia towarzyszące: w ramach Sceny Otwartej Konfrontacji Teatralnych odbyły się wykład z cyklu „Jak żyć? O transie – Dostojewski” profesora Cezarego Wodzińskiego; czytanie performatywne „Jesteś Bogiem. Paktofonika – bohaterowie czasów transformacji” Teatru Studio Warszawa; wystawa grupy Niebieskie Nosy w przestrzeni miasta.

Rok 2010[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Rok 2011[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Wydarzenia towarzyszące: spotkania z twórcami w cyklu Teatr Krytyczny, Muzyczne Konfrontacje Nocą

Rok 2012[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Wydarzenia towarzyszące: projekt zapaleni.org – spektakl „Sen nocy letniej” z udziałem osadzonych z Zakładu Karnego w Opolu Lubelskim; gala wręczenia nagrody im. prof. Zbigniewa Hołdy; premiera filmowa rejestracji Teatru TelewizjiTeatr ProvisoriumBracia Karamazow”; wykład z cyklu „Zagadka gościnności” – prof. Cezary Wodziński; spektakl świetlny kolektywu kilku.com na elewacji budynku Poczty Głównej w Lublinie; sentencje delfickie wybrane przez profesora Cezarego Wodzińskiego jako hasła przewodnie Festiwalu; Muzyczne Konfrontacje Nocą, Kino Konfrontacji.

Rok 2013[edytuj | edytuj kod]

Udział:

Wydarzenia towarzyszące: wernisaż wystawy sztuki więziennej przygotowanej pod kierunkiem Roberta Kuśmirowskiego z udziałem osadzonych z Zakładu Karnego w Opolu Lubelskim; gala wręczenia nagrody im. prof. Zbigniewa Hołdy; spotkanie z prof. Krystyną Duniec; wykład Heinera Goebbelsa; Muzyczne Konfrontacje Nocą, Kino Konfrontacji.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]