Miękisz spichrzowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przekrój przez liście pałki szerokolistnej, zewnętrzne liście wypełnione miękiszem powietrznym, wewnętrzne - miękiszem spichrzowym (skrobionośnym)

Miękisz spichrzowy – jedna z tkanek roślinnych, miękiszowych. Magazynuje, gromadzi materiały zapasowe (skrobia, tłuszcze, białka) lub wodę[1]. Komórki miękiszu magazynujące substancje pokarmowe najczęściej mają cienkie ściany komórkowe. Wyjątkiem są komórki odkładające hemicelulozę[2]. Rolę tkanki spichrzowej może spełniać miękisz łodygi, korzeniach, nasion oraz owoców. W łodydze i korzeniu materiały zapasowe gromadzone są w miękiszu kory pierwotnej, promieni łykodrzewnych, a także miękisz drzewny i miękisz łykowy[3]. Tkanka spichrzowa jest szczególnie dobrze rozwinięta w korzeniach. Na przykład u roślin z rodzaju Robinia może stanowić do 60% objętości tego organu. W pniu objętość tkanki spichrzowej dochodzi do 40%[2]. Miękisz gromadzący wodę jest szczególną odmianą miękiszu spichrzowego nazywaną miękiszem wodnym. Komórki miękiszu wodnego mają duże wakuole, w których magazynowana jest woda[1]. Wszystkie elementy magazynujące substancje zapasowe i wodę określane są jako układ spichrzowy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 125-126. ISBN 83-01-13953-6.
  2. a b Malinowski Edmund: Anatomia roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 132-133, 241.
  3. a b Hejnowicz Z.: Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Warszawa: PWN, 1980, s. 130. ISBN 83-01-00420-7.