Mięsień skrzydłowy boczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mięsień skrzydłowy boczny (opisany jako externus) Widoczny również mięsień skrzydłowy przyśrodkowy opisany jako internus.

Mięsień skrzydłowy boczny (musculus pterygoideus lateralis) – dwugłowy mięsień twarzoczaszki należący do mięśni żwaczowych i obejmujący dwie głowy głównie poruszające żuchwą.

Anatomia[edytuj | edytuj kod]

Przyczep początkowy głowy dolnej znajduje się na guzie szczęki i powierzchni zewnętrznej blaszki bocznej wyrostka skrzydłowatego kości klinowej. Przyczep początkowy głowy górnej znajduje się na grzebieniu podskroniowym i skrzydle większym kości klinowej (jego powierzchni podskroniowej). Włókna mięśnia przebiegają w kierunku przyczepu końcowego znajdującego się na dołku skrzydłowym wyrostka kłykciowego żuchwy[1], a także torebce stawowej i krążku stawowym stawu skroniowo-żuchwowego.

Czynność[edytuj | edytuj kod]

Skurcz mięśnia wysuwa żuchwę ku przodowi (przy skurczu obustronnym – mięśnia lewego i prawego) lub do boku (jeśli działa tylko jeden z mięśni) w stronę przeciwną działającemu mięśniowi (czyli w stronę mięśnia niepracującego). Tego rodzaju ruchy możliwe są dzięki charakterystycznym cechom budowy i działania stawu skroniowo-żuchwowego.

Głowa górna odpowiada głównie za stabilizację stawu[2].

Unerwienie[edytuj | edytuj kod]

Unerwienie stanowi gałązka nerwu żuchwowego (V3) – trzeciej gałęzi nerwu trójdzielnego.

Badanie[edytuj | edytuj kod]

Jego położenie sprawia wiele trudności w badaniu palpacyjnym, gdyż jedyny dostęp jest możliwy przez badanie opuszką palca okolicy błony śluzowej za guzem szczęki, od strony przedsionkowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mięśnie żwaczowe (mięśnie żucia). W: Andrzej Skawina (pod red..): Anatomia prawidłowa człowieka. T. Szyja i głowa. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2006, s. 162. ISBN 83-233-2224-4.
  2. Wang MQ, Yan CY, Yuan YP.. Is the superior belly of the lateral pterygoid primarily a stabilizer? An EMG study.. „Journal of Oral Rehabilitation”, s. 507-510, 2001-06-28. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anatomia człowieka – Janina Sokołowska-Pituchowa
  • Jeffrey P. Okeson: Leczenie dysfunkcji narządu żucia i zaburzeń zwarcia. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2005. ISBN 83-89309-61-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.