Mišo Smajlović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mišo Smaljović
Data i miejsce urodzenia 28 października 1938
Sarajewo
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1958–1967 FK Željezničar 166 (88)
1967–1968 Standard Liege 21 (5)
1968–1969 NK Olimpija Lublana 14 (4)
1969–1971 NK Čelik Zenica 19 (3)
W sumie: 220 (100)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1963–1964  Jugosławia 4 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1975–1977 FK Rudar Kakanj
1978–1982 FK Željezničar
1988 Toronto Croatia
1988–1991 FK Željezničar
1994–1997 FK Željezničar
2000–2002 Bośnia i Hercegowina

Mišo Smajlović (ur. 28 października 1938 w Sarajewie) – bośniacki trener piłkarski i były jugosłowiański piłkarz grający na pozycji napastnika.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1958 roku dołączył do zespołu Željezničara Sarajewo, w którym na przestrzeni dziewięciu sezonów rozegrał 166 meczów ligowych, strzelając przy tym 88 goli. W sezonie 1962/63 z dorobkiem 18 bramek został królem strzelców ligi jugosłowiańskiej. W trakcie swojej kariery grał także w barwach takich klubów jak Standard Liege (sezon 1967/68), Olimpija Lublana (sezon 1968/69) i NK Čelik Zenica (sezony 1969/70 i 1970/71).

W reprezentacji Jugosławii debiutował 19 czerwca 1963 roku w rozegranym w Belgradzie meczu przeciwko Szwecji (0:0). Łącznie w kadrze narodowej zagrał 4 razy, zdobywając 1 bramkę w meczu wyjazdowym przeciwko Rumunii (2-1).

Po zakończeniu w 1971 roku kariery piłkarskiej, Smajlović zaczął pracować jako trener. W latach 1975-77 prowadził drużynę FK Rudar Kakanj w ramach rozgrywek ligi republikańskiej Bośni i Hercegowiny. W latach 1978-82 był jednym z trenerów Željezničara. W 1988 roku przyjął propozycję z Kanady i objął stery nad zespołem Toronto Croatia. Po powrocie do Europy jeszcze kilkukrotnie obejmował stanowisko trenera w Željezničarze. Kilka lat po rozpadzie Jugosławii i powstaniu niepodległej Bośni i Hercegowiny, Smajlović poprowadził reprezentację BiH przez eliminację do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2002. Po nieudanych kwalifikacjach przeszedł na emeryturę w 2002 roku.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]