Michał Świerzyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Świerzyński
Ilustracja
Michał Świerzyński (przed 1895)
Data i miejsce urodzenia 25 października 1868
Kraków
Data i miejsce śmierci 30 czerwca 1957
Warszawa
Zawód kompozytor
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Michał Świerzyński (ur. 25 października 1868 w Krakowie, zm. 30 czerwca 1957 w Warszawie) – polski kompozytor, dyrygent.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem malarza Saturnina Świerzyńskiego[1].

Edukację muzyczną rozpoczął w 1880 roku, w wieku 12 lat. Uczył się gry na fortepianie u Jana Drewnowskiego i Antoniego Płacheckiego. Od 1888 roku studiował w konserwatorium w Krakowie u Zygmunta Noskowskiego. Naukę kontynuował w Warszawie i Pradze u Oskara Nedbala. W latach 1906-1908 był dyrygentem orkiestry opery we Lwowie. W latach 1908-1930 pracował na stanowisku profesora w konserwatorium w Krakowie. W latach 1930-1936 profesor w Wielkopolskiej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Po 1936 na stałe zamieszkał w Warszawie.

Napisał 6 symfonii, Uwerturę podhalańską (1948), opery: Ksenia (1895), Nocleg w Apeninach (1922) (według Fredry), Książę ordynat (1929), balet Sen artysty (1930), operetki: Czar munduru (wystawione w Krakowie w 1920 r.), Miłostki wojskowe. Organizował koncerty fortepianowe, skrzypcowe i instrumentalne, pieśni solowe i chóralne.

W 1952 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki[2].

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[3].

Jego żoną była Maria z domu Nowak (1882-1968)[3]. Jego syn Adam Świerzyński (1914-1997) również był kompozytorem, a także krytykiem muzycznym i żołnierzem Armii Krajowej[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Przybyszewski, Saturnin Świerzyński – malarz i rysownik [w:] idem, Mistrzowie i dyletanci. Spotkania ze sztuką polską XIX wieku, Warszawa 2012, s. 191.
  2. M.P. z 1952 r. nr 70, poz. 1078.
  3. a b c Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Świerzyńscy. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-11-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, 1962-1969, tom 11, str. 344.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]