Michał Aleksander Sołtyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kasztelana. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Michał Aleksander Sołtyk herbu własnego (zm. w 1766 roku) – kasztelan sandomierski w latach 17571761, kasztelan wiślicki w latach 1748–1757, chorąży sandomierski w latach 1738–1748, stolnik sandomierski w latach 1732–1738, łowczy sandomierski w latach 1724–1732, łowczy podolski w latach 1720–1724.

Był delegatem konfederacji tarnogrodzkiej do cara Piotra I. Był posłem z województwa sandomierskiego na sejm 1730 roku[1]. Poseł województwa sandomierskiego na sejm 1744 roku[2].

W 1758 roku został odznaczony Orderem Orła Białego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dziennik Konfederacyi Tarnogrodzkiej przeciw wojskom saskim zawiązany w Polsce (1715-1717 r.), Poznań 1841, s. 52.
  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 192.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Teka Gabryela Junoszy Podoskiego, t. IV, Poznań 1856, s. 13
  2. Mieczysław Skibiński, Europa a Polska w dobie wojny o sukcesyę austryacką w latach 1740-1745. T. 2. Dokumenty, Kraków 1913, s. 290.