Michał Chalecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Chalecki
Herb
Chalecki
Rodzina Chaleccy
Data urodzenia 12 listopada 1679
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1715
Warszawa
Ojciec Karol Kazimierz Chalecki

Michał Chalecki (ur. 12 listopada 1679 w Wiejsiejach, zm. 24 stycznia 1715 w Warszawie) – oboźny Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Karola Kazimierza (zm. 1696), starosty mozyrskiego. Należał do przeciwników Sapiehów na Litwie. W 1696 był postem na sejm konwokacyjny. W 1697 poparł elekcję Augusta II i był posłem na sejm koronacyjny 1697 roku w Krakowie. W 1701 odzyskał starostwo mozyrskie. Wziął udział w wojnie domowej przeciwko Sapiehom. Wraz z Krzysztofem Białłozorem zawarł z carem układ sojuszniczo-protekcyjny w imieniu Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1704 przystąpił do konfederacji sandomierskiej. W okresie rządów Stanisława Leszczyńskiego utracił starostwo. Po powrocie Augusta II do Rzeczypospolitej 31 października 1709 został oboźnym Wielkiego Księstwa Litewskiego. Zmarł bezpotomnie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]