Michał Jan Pac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Inne osoby nazywające się Michał Pac.
Michał Jan Pac
Ilustracja
anonimowy portret z XVIII wieku
Herb
Gozdawa
Rodzina Pacowie herbu Gozdawa
Data urodzenia 1730
Data i miejsce śmierci 1787
Lingolsheim
Ojciec Józef Franciszek Pac
Matka Balbina Wołłowicz

Michał Jan Pac herbu Gozdawa (ur. w 1730 , zm. w 1787 w Lingolsheim pod Strasburgiem) – generał lejtnant wojsk litewskich, generał major wojsk litewskich w 1764 roku, marszałek generalny litewski konfederacji barskiej, marszałek powiatu nowogródzkiego w konfederacji barskiej w 1768 roku[1] szambelan Augusta III Sasa, starosta ziołowski w 1754 roku.

Do 1746 roku uczył się w pijarskim Collegium Nobilium w Warszawie. Poseł żmudzki na sejm 1760 roku. Poseł inflancki na sejm 1761 roku[2].

Był przeciwnikiem Czartoryskich, sprzeciwił się zamachowi stanu, dokonanemu przez nich przy pomocy wojsk rosyjskich i wyborowi Stanisława Augusta Poniatowskiego. Członek Komisji Wojskowej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1764 roku. [3]. Należał do konfederacji radomskiej, wyróżniając się stałością charakteru. W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła właściwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku, poseł powiatu wileńskiego na sejm 1767 roku[4]. Wszedł w skład delegacji, wyłonionej pod naciskiem posła rosyjskiego Nikołaja Repnina, powołanej w celu określenia ustroju Rzeczypospolitej.[5]

W roku 1768 przystąpił do konfederacji barskiej i został marszałkiem generalnym. Na stanowisku tym kierował polityką i dyplomacją konfederacji i dał się pociągnąć do ogłoszenia uniwersału o bezkrólewiu. Po upadku konfederacji wyjechał do Francji, gdzie się 1776 naturalizował, do końca życia pozostał wrogiem Stanisława Augusta i protestował przeciw rozbiorom.

W r. 1780 stał się właścicieliem (landlord) wsi Marainville-sur-Madon[6], a jego intendent Adam Weydlich zaprzyjaźnił się z François Chopinem, ojcem Mikołaja Chopina. Po śmierci Paca rodzina Weydlichów wraz z Mikołajem wróciła do Polski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Polski Słownik Biograficzny” (tom 24, str. 729)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Konopczyński, Konfederacja barska, t. I, Warszawa 1991, s. 437.
  2. biogram z XXIV tomu Polskiego Słownika Biograficznego autorstwa Zofii Zielińskiej
  3. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 170.
  4. Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 668.
  5. Aleksander Kraushar, Książę Repnin i Polska, Warszawa 1900 t. II , s. 319.
  6. Zob. stronę „Adam Weydlich” w NIFC