Michał Kierbedź

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Kierbedź
Pełne imię i nazwisko Michał Wincenty Kierbedź
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1854
Petersburg
Data i miejsce śmierci 4 października 1932
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód, zajęcie Inżynier kolejnictwa
Narodowość polska
Alma Mater Instytut Inżynierów Komunikacji
Wyznanie rzymsko-katolickie
Rodzice Stanisław i Maria z Janowskich
Małżeństwo Katarzyna z Turczaninowych
Krewni i powinowaci Eugeniasiostra

Michał Kierbedź (ur. 22 sierpnia 1854 w Petersburgu, zm. 4 października 1932 w Warszawie) – polski inżynier kolejnictwa, budowniczy kolei, filantrop.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Peterburgu dnia 22 sierpnia 1854 z ojca Stanisława i jego żony Marii z Jankowskich. Miał trzech braci: Mikołaja (1851-1872), Stanisława(1858), Waleriana(1860), z których dwóch zmarło w dzieciństwie; dwie siostry Eugenię i Zofię oraz przyrodnią siostrę Paulinę.

W 1871 ukończył petersburskie gimnazjum i przez następne cztery lata studiował, tak samo jak jego ojciec i starszy brat stryjeczny Stanisław, w Instytucie Inżynierów Komunikacji.

W latach 1876-1881 pod kierownictwem Michała Jasiukowicza bierze udział w przebudowie objazdu na Kolei Nikołajewskiej (linia Moskwa-Petersburg) drewnianego mostu na nasyp ziemny z kamiennym przepustem, bez przerwy w eksploatacji linii kolejowej.

W latach 1886-1908 pracuje jako główny inżynier na Kolei Władykaukaskiej, której prezesem jest jego stryjeczny brat Stanisław. Budował wiele odcinków tej linii kolejowej jak np. odcinek Tichorieck–Noworosyjsk w Kraju Krasnodarskim, czy też tunel o oryginalnej konstrukcji pod Noworosyjskiem. Pracował również na linii łączącej kurorty kaukaskie Piatigorsk, Żelaznowodsk, Essentuki i Kisłowodsk. W kaukaskich kurortach według jego projektów powstała infrastruktura hydrologiczna i we współpracy z inż. Stanisławem Bełżyckim, żelazne mosty.

W 1910 z powodu stopniowej utraty słuchu wycofuje się z czynnego życia zawodowego.

Michał Kierbedź ożenił się z gruzińską arystokratką Katarzyną Turczynin[1], małżeństwo to pozostało bezdzietne.

Mieszkał wraz z żoną w Peterburgu oraz był właścicielem rodowych dóbr Pokierszyn na Litwie oraz dóbr ołtarzewskich które odziedziczył po ojcu.

Wzorem swoje ojca, Michał również udzielał się społecznie. Wspomagał Polaków w Rosji a szczególnie uczącą się młodzież m in. przyczyniając się do wybudowania we Władykaukazie polskiej szkoły. Dzięki jego datkowi dla Rzymskokatolickiego Towarzystwa Dobroczynności przy kościele św .Katarzyny wybudowano nowoczesny kamienny gmach dla Przytułku dla Chłopców. W budynku tym, otwartym 30 października 1913 i zwanym Domem Kierbedzia, mieściły się internat, szkoła, warsztaty, stołówka i biblioteka.

Po rewolucji 1917 wyjeżdża z żoną do Polski, doprowadza do końca projekt swojego ojca, parcelacji majątku ołtarzewskiego.

Mieszkał w Warszawie gdzie zmarł dnia 4 października 1932 i pochowany został w rodzinnym grobowcu obok ojca i żony na warszawskich Powązkach[2].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. -, Kierbedź Katarzyna data śmierci 24.12.1929 » Zmarły « www.nekrologi-baza.pl [dostęp 2021-01-19] (pol.).
  2. Cmentarz Stare Powązki: KIERBEDZIOWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-02-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andriej P. Kierzum, Polski Petersburg, Margarita Vladimirova, www.polskipetersburg.pl, 9 lutego 2018 [dostęp 2021-01-19].