Michał Krukowski (1891–1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Krukowski
porucznik audytor porucznik audytor
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1891
Jadokłanie, Powiat wileński
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie
Wojsko Litwy Środkowej
Jednostki I Korpus Polski w Rosji, 1 Dywizja Litewsko-Białoruska, Front Litewsko-Białoruski
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka, II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

Michał Krukowski (ur. 10 kwietnia 1891, zm. w kwietniu 1940) – oficer, sędzia, kawaler Orderu Virtuti Militari, sędzia Sądu Apelacyjnego w Wilnie. Ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Michał Krukowski był synem Antoniego i Pauliny z domu Koczan, urodził się w Jadokłaniach w powiecie wileńskim. Ukończył prawo na Uniwersytecie w Kazaniu, a następnie został powołany do armii rosyjskiej. W czasie rewolucji październikowej zdezerterował i zaciągnął się do I Korpusu Wschodniego.

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Został skierowany najpierw do 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej jako sędzia, a następnie do Frontu Litewsko-Białoruskiego, gdzie był sędzią w sądzie polowym. Następnie służył jako sędzia w Wojsku Litwy Środkowej.

Po zakończeniu działań wojennych w 1921 przeszedł do rezerwy. W 1934 roku został sędzią Sądu Apelacyjnego w Wilnie. Był przydzielony do Korpusu Oficerów Sądowych do PKU Wilno.

Michał Krukowski w 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje w Wykazie poz. 1725.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia kapitana[1]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]