Michał Oziębłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiony
Michał Oziębłowski
prezbiter
męczennik
Data i miejsce urodzenia 28 września 1900
Izdebno Kościelne (powiat grodziski)
Data i miejsce śmierci 31 lipca 1942
Dachau
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 13 czerwca 1999
Warszawa
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 12 czerwca
Szczególne miejsca kultu Szymanów (powiat sochaczewski), Kutno

Michał Oziębłowski (ur. 28 września 1900 we wsi Izdebno Kościelne, zm. 31 lipca 1942 w Dachau) – polski duchowny katolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 28 września 1900 we wsi Izdebno Kościelne. Pochodził z wielodzietnej rodziny. Dzieciństwo spędził w Oryszewie Osadzie, gdzie przeprowadziła się jego rodzina[1]. Tam także uczęszczał do szkoły powszechnej. W 1922 roku, po ukończeniu nauki w gimnazjum w Skierniewicach wstąpił do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego św. Jana Chrzciciela w Warszawie[2]. W 1927 roku z powodu postępującej gruźlicy musiał przerwać studia. Przez pewien czas przebywał u rodziny w Oryszewie Osadzie. W latach 1930-1934 leczył się w Otwocku, pełniąc jednocześnie funkcję skarbnika Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Pożyczkowej[3]. W tym samym czasie pełnił funkcję katechety w tamtejszych szkołach, a mieszkał na plebanii w parafii św. Wincentego á Paulo w Otwocku.

W 1934 roku podjął ponownie studia w seminarium w Warszawie i tam przyjął święcenia kapłańskie dnia 11 czerwca 1938 roku.

Kapłaństwo[edytuj | edytuj kod]

Prymicyjną mszę św. odprawił w kościele parafialnym w Szymanowie 19 czerwca 1938 roku[1]. Początkowo pracował jako kapelan w miejscowości Nowy Przybyszew w parafii Przybyszew. 19 sierpnia 1938 roku skierowano księdza Michała Oziębłowskiego jako wikariusza do parafii św. Wawrzyńca w Kutnie, gdzie był apostołem i opiekunem najbiedniejszych.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Po wybuchu II wojny światowej pozostał wraz ze swoim proboszczem – błogosławionym Michałem Woźniakiem w Kutnie. Po zajęciu miasta przez Niemców, ksiądz Michał Oziębłowski nie ustawał w pracy duszpasterskiej. Od 16 września do 11 listopada 1939 roku był przetrzymywany jako zakładnik. Gdy nasilały się represje wobec duchownych katolickich nie skorzystał z możliwości ucieczki i pozostał w Kutnie. Za swoją działalność został przez okupantów aresztowany 6 października 1941 roku i wywieziony do obozu przejściowego dla księży w Lądzie, a następnie trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego w Dachau. Otrzymał tam numer 28201.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Według relacji świadków, do śmierci służył współwięźniom jako kapłan, wykazywał przy tym heroiczną miłość Boga i bliźniego[4]. Po dziewięciu miesiącach ciężkiej pracy, chorób, głodu, męczarni, udręczeń, maltretowania i bicia, zmarł w wieku 42 lat, 31 lipca 1942 roku.

Proces beatyfikacyjny[edytuj | edytuj kod]

Proces beatyfikacyjny – jako zbiorowy otwarto 26 stycznia 1992 roku. 26 marca 1999 roku w obecności papieża promulgowano dekret o jego męczeństwie. Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 w grupie 108 polskich męczenników.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b H. Niezabitowska-Kozicka: Błogosławiony ksiądz Michał Oziębłowski. Gazeta otwocka, maj 2008. s. 38-41. [dostęp 2010-06-24].
  2. Historia. [dostęp 2010-06-11].
  3. Bank Spółdzielczy w Otwocku.
  4. Apostoł i opiekun najbiedniejszych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cabanowski Marek, Grodziszczanie II. Błogosławiony ksiądz Michał Oziębłowski, Grodzisk Mazowiecki 2002.
  • Janecki Łukasz, Dzieje parafii pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szymanowie, Szymanów 2009, s. 120-124.
  • Kaczmarek Tomasz, Światła w ciemności. Męczennicy 1939–1945, Włocławek 2000.
  • Królik Ludwik, Pięciu kapłanów męczenników, Warszawa 1999.
  • Królik Ludwik, Święci i błogosławieni łowiccy, “Miejsca Święte” nr 11/2002, s. 9.
  • Niezabitowska-Kozicka Helena, Błogosławiony ksiądz Michał Oziębłowski, Warszawa 1999.
  • Świątek Andrzej, Od Kasy do Banku, Otwock 2001.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]