Michał Potocki (1660–1749)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Potocki
Herb
Pilawa
Rodzina Potoccy herbu Pilawa
Data urodzenia około 1660
Data śmierci 1749
Ojciec Feliks Kazimierz Potocki
Matka Krystyna Lubomirska
Żona

Zofia Aniela Czarniecka
Marcjanna Oginska

Dzieci

z Zofią Anielą Czarniecką:
Franciszek Ksawery Potocki
Feliks Potocki
z Marcjanną Oginską:
Antoni Potocki
Krystyna Potocka
Piotr Potocki
Marianna Potocka
Teresa Potocka
Anna Potocka

Michał Potocki herbu Pilawa (ur. ok. 1660 roku, zm. 2 grudnia 1749 roku) – najstarszy syn Feliksa Kazimierza Potockiego i Krystyny Lubomirskiej; pisarz polny koronny od 1686 roku, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w roku 1696 i 1722, wojewoda wołyński od 1726 roku, starosta krasnostawski, starosta sokalski w 1710 roku[1], starosta błoński[2].

Wziął udział w kampanii mołdawskiej w 1691 roku. Poseł na sejm 1695 roku. Był elektorem Augusta II Mocnego w 1697 roku z ziemi chełmskiej. Brał udział w kampanii podhajeckiej 1698 roku.

Był przeciwnikiem dysydentów. W 1705 roku potwierdził pacta conventa Stanisława Leszczyńskiego[3]. Wziął udział w bitwie pod Kaliszem w 1706 roku. Był konsyliarzem województwa sandomierskiego w konfederacji tarnogrodzkiej 1715 roku[4].

W imieniu Leszczyńskiego posłował do Szwecji i Turcji. Następnie spędził kilka lat na wygnaniu, po czym stanął wraz z Józefem Potockim na czele swego domu, nadając jego polityce charakter wrogi Czartoryskim. W 1696 i 1723 był marszałkiem Trybunału Koronnego w Lublinie[5]. Poseł na sejm grodzieński 1718 roku z ziemi chełmskiej. Poseł chełmski na sejm 1720 roku. Poseł na sejm 1729 roku[6].

Był elektorem Stanisława Leszczyńskiego w 1733 roku z województwa wołyńskiego[7], dowodził jego wojskiem przeciwko konfederacji sandomierskiej, marszałek województwa wołyńskiego w konfederacji dzikowskiej w 1734 roku[8]. W 1735 roku podpisał uchwałę Rady Generalnej konfederacji warszawskiej[9].

W 1742 roku był komisarzem z Senatu Trybunału Skarbowego Koronnego[10]

Po śmierci w 1749 roku, Michał Potocki został pochowany w klasztorze OO. Kapucynów w Sędziszowie Małopolskim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 264.
  2. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 272.
  3. Articuli pactorum conventorum Stanów tej Rzeczypospolitej i W. X. L. i państw do nich należących z Posłami JKM [...], s. 23.
  4. Lwowska Naukowa Biblioteka im. W. Stefanyka NAN Ukrain. Oddział Rękopisów. Zespół 4 (Zbiór rękopisów Biblioteki Baworowskich) Dział I (Inwentarz rękopisów Biblioteki Baworowskich), rkps 638 Akt konfederacji generalnej tarnogrodzkiej, 26 listopada 1715 (mylnie opisany w zasobach archiwalnych jako 26 lutego). Varia, brak foliacji.
  5. Marianna Dobrowolska, Trybunał Koronny w Lublinie 1578-1794, Lublin 1994, s. 33
  6. hasło z XXVIII tomu Polskiego Słownika Biograficznego autorstwa Andrzeja Linka-Lenczowskiego i Ewy Szklarskiej
  7. Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. / zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 175.
  8. Konfederacja Generalna Stanów Koronnych y Wielkiego Xięztwa Litewskiego na walnym zieźdźie w Dźikowie pod Sandomierzem postanowiona dnia V miesiąca Listopada. Roku Pańskiego MDCC.XXXIV, brak paginacji.
  9. Uchwała Rady Generalnej Konfederacji, 1735, s. 20.
  10. Trybunał Skarbu Koronnego z Duchem S. wszystkim na dobre wychodzący, kazaniem w Poniedziałek świąteczny podczas wotywy na zaczęciu tegoż J. O. Trybunału w kościele farnym Radomskim pokazany. JJ. WW. PP. utriusque subsellii senatus et equestris ordinis kommissarzom z powinną wielkich imion rekognicyą dedykowany przez X. Samuela od S. Floryana Sch. Piar. ordynaryusza Katedr. Krak. y Kommissarskiego kaznodzieję Roku 1742. W Warszawie w druk. JKM. y Rzpltey XX. Schol. Piarum fol., 10 ark." WYSOCKI Samuel, Warszawa 1742, [b.n.s]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]