Michał Prozwicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Prozwicki
major saperów major saperów
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1899
Warszawa
Data śmierci 4 stycznia 1946
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Jednostki 1 Pułk Saperów,
Batalion Mostowy,
Armia „Modlin”,
3 Brygada Kadrowa Strzelców,
10 Batalion Saperów
Stanowiska dowódca kompanii,
dowódca batalionu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Michał Prozwicki[1] (ur. 19 grudnia 1899 w Warszawie, zm. 4 stycznia 1946) – oficer Wojska Polskiego II RP, major saperów Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Michał Prozwicki urodził się 19 grudnia 1899[2] lub 1 stycznia 1900 w Warszawie[3].

Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika inżynierii i saperów ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1922[4][5][6]. W 1923, 1924 był oficerem 1 pułku saperów w Modlinie[7][8]. Na przełomie lat 20. i 30. służył w batalionie mostowym w Modlinie-Kazuniu[9][10], w którym w 1939 w stopniu kapitana był dowódcą kompanii przepraw rzecznych. Po wybuchu II wojny światowej w trakcie kampanii wrześniowej pełnił funkcję dowódcy kompanii Ciężkiej Kolumny Pontonowej Typ I (motorowa) Nr 11 mobilizowanej przez batalion mostowy w Modlinie w składzie saperów Armii „Modlin”. Później przedostał się do Wielkiej Brytanii i został oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Na przełomie 1940/1941 był dowódcą 3 Kompanii Saperów w składzie 3 Brygady Kadrowej Strzelców. Został awansowany na stopień majora i sprawował stanowisko dowódcy 10 batalionu saperów od 18 lipca 1945[11] do śmierci 4 stycznia 1946[3]. Po ekshumacji został pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Loreto (miejsce 5-A-6)[3][12].

Odznaczenie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W niektórych publikacjach (Rocznik Oficerski 1934) przedstawiany jako Michał Proźwicki.
  2. Roczniki Oficerskie 1928, 1932.
  3. a b c Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939-1945. Londyn: Instytut Historyczny im. Gen. Sikorskiego, 1952, s. 237.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 912.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 835.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 604.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 874.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 798.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 579.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 258, 759.
  11. Górczyński 1947 ↓, s. 219.
  12. Michał Proźwicki. polskiecmentarzewewloszech.eum. [dostęp 2018-08-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]