Michaił Kozłow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Michajłowicz Kozłow
Михаил Михайлович Козлов
ilustracja
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1917
Sjesławino
Data i miejsce śmierci 15 marca 2004
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 19361992
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska szef Zarządu Operacyjnego Sztabu Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, zastępca szefa sztabu Zabajkalskiego OW,
I zastępca szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, komendant Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Bohdana Chmielnickiego II klasy Order Bohdana Chmielnickiego III klasy Order Aleksandra Newskiego (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR III stopnia

Michaił Michajłowicz Kozłow, ros. Михаил Михайлович Козлов (ur. 5 listopada 1917 w miejscowości Sjesławino w obwodzie tambowskim, zm. 15 marca 2004 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii, I zastępca szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, komendant Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego(1979–1986), zastępca członka Komitetu Centralnego KPZR (1976–1981).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny chłopskiej. Służbę w Armii Czerwonej rozpoczął w 1936. W 1939 ukończył Tambowską Oficerską Szkołę Piechoty. Następnie dowodził plutonem szkolnym w Oficerskiej Szkole Piechoty w Orle, a od 1940 – batalionem szkolnym.

Od lutego 1942 brał udział w działaniach wojennych. Początkowo był szefem sztabu pułku strzelców. Od lutego 1944 pełnił służbę w oddziale operacyjnym sztabu 40 Armii, a od października 1944 był szefem sztabu dywizji strzelców. Walczył na frontach: Woroneskim, 1 Ukraińskim oraz 2 Ukraińskim.

Po wojnie – do 1946 był szefem oddziału operacyjnego sztabu armii. W 1949 ukończył studia w Akademii Wojskowej im. M. Frunzego. Następnie pełnił służbę na różnych stanowiskach w Sztabie Generalnym Armii Radzieckiej. W 1955 ukończył studia w Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego. Później służył w Sztabie Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego – kolejno na stanowiskach: szef oddziału, zastępca szefa Zarządu Operacyjnego, szef Zarządu Operacyjnego. Od listopada 1960 był szefem Zarządu Operacyjnego Sztabu Kijowskiego Okręgu Wojskowego, a od listopada 1961 – szefem Zarządu Operacyjnego Sztabu Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech. Od października 1967 był zastępcą szefa Sztabu Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego.

Od maja 1968 pełnił funkcję I zastępcy szefa Głównego Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, a od 1969 był szefem tego Zarządu. Od marca 1974 był I zastępcą szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR. W 1979 został mianowany komendantem Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego. Stanowisko komendanta zajmował do 1986. Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 2 lutego 1979 został awansowany na stopień generała armii. Za pracę naukową i dydaktyczną uzyskał tytuł profesora.

Od 1986 był w grupie generalnych inspektorów ministerstwa obrony ZSRR. W 1992 został przeniesiony do rezerwy. W latach 1976–1981 był zastępcą członka Komitetu Centralnego KPZR.

Zmarł w Moskwie i został pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolesław Potyrała, Hieronim Szczegóła, Czerwoni marszałkowie. Elita Armii Radzieckiej 1935-1991, Zielona Góra: Wyd. WSP im. Tadeusza Kotarbińskiego, 1997, ISBN 83-86832-23-1, OCLC 835148265.
  • Bolesław Potyrała, Władysław Szlufik, Who is who? Trzygwiazdkowi generałowie i admirałowie radzieckich sił zbrojnych z lat 1940-1991, Częstochowa: WSP, 2001, ISBN 83-7098-662-5, OCLC 831020923.
  • (ros.) Radziecka Encyklopedia Wojskowa, t. IV, Moskwa
  • (ros.)Krasnaja Zwiezda”, 16 marca 2004, s. 2